Dichter: Haar, Anton van der (overl. 24 jan. 2013) Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
De stilte was geheel sereen,
toen hij zijn ogen sloot.
Een samenzijn met God alleen,
voor mij van enig zicht ontbloot.

In mij een heftig zielsverlangen,
waarin hij zich bevond.
een scheiding stil en onbevangen,
waar hij lag en ik nu stond.

Geen illusie kan benaderen,
wat de ziel in zich verbergt.
Als het bloed stolt in de aad'ren,
gepast respect wordt dan getergd.

Ook maar een tinteling te voelen,
van zijn vertrek uit dit bestaan.
De kracht om aan te mogen voelen,
wanneer hij klaar zegt om te gaan.

Geen bereik meer tot elk iets,
loskomen van verbintenis.
En dan ontstijgen uit het niets,
de tijd geneest het grootst gemis.
Anton van der Haar

Reacties  

#1 Justus A. van Tricht 25-09-2007 01:02
Anton je hebt de lijn prima te pakken, houdt deze vast, je gedichten zijn bijzonder van inhoud en kwaliteit.