Dichter: klumper, inge Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
op de rand
van het ledikant
leunt je mager lichaam zwaar
tegen mij aan, 'k streel je haar

zingen we huilend samen:
wat de toekomst brengen moge,
mij geleidt des Heren hand
stralend kijken holle ogen
zijn al aan de overkant

'k leg je zachtjes neer
en verzamel al mijn moed:
ga maar, schat, het is goed
je fluistert voor de laatste keer:
amen

inge klumper

Reacties  

#3 Adri Kortekaas 22-02-2008 23:32
Dag Inge, Dank voor je prachtige woorden die weldoen, voor al wie aan het sterfbed van iemand heeft gezongen. Zelf heb ik ook al eens gezongen rondom en tijdens het overlijden van een van mijn medebroeders in de abdij, een paar jaar geleden. Het is zo kostbaar, voor de stervende en voor wie achterblijven. Jouw gedicht roept bij mij dezelfde ontroering op, en ook dezelfde kracht voel ik die van jouw woorden uitgaan. Knap gedaan!
#2 Inge Klumper 21-02-2008 23:39
Lieve Alie, jouw reactie grijpt mij weer aan. Wat geweldig dat je zong voor je moeder. Vaak geeft zingen meer kracht en troost dan welk gesproken woord dan ook.
mooi hoor,
lieve groet,
#1 Alie Holman 21-02-2008 13:52
Aangrijpend. Ik durfde aan het bed van mijn moeder alleen maar zachtjes te zingen: \"De Heer is met mij, is met mij altijd.\" Ik weet dat het voor haar voldoende was, dat de Heer er altijd voor haar was en nu nog steeds in de eeuwigheid.