Dichter: Jongejan, Hilda Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Het is donker buiten, ik hoor te slapen.
Ik kan het niet, iets houdt me wakker.
Een man op een plein, ontkende dat hij iemand kende
Het houdt me bezig, ik snap het niet.

Ik hoor geluid, ik spits mijn oren.
Ik hoor iets in de nacht.
Ik hoor gehuil, wat is dat?
Iemand fluistert een gebed.

‘Vader help mij!’ is er iemand in gevaar?
Ik loop naar het raam en kijk of ik iemand zie staan.
Een man geknield in de tuin vlakbij mijn huis
Ik snap het niet en loop weer naar mijn bed.

Ik val in slaap…

De volgende avond lig ik weer in bed
Weer kan ik niet slapen
De dag speelt opnieuw door mijn hoofd
Die man, van de tuin, ik begin het te snappen.

De man, hing vandaag aan het kruis
Omdat ik schuldig ben.
Maar hij deed het uit liefde voor mij
Ik bevat niet dat ik zoveel waard ben.

Ik val in slaap…

Drie dagen later lig ik weer op bed
Opnieuw kan ik niet slapen.
Er is een wonder gebeurd
Wat een dag!

Die man, van de tuin en het kruis
Is opgestaan uit de dood
Ik snap het eindelijk
Wij zijn gered uit liefde en de dood is overwonnen!