Dichter: Ebing, Tineke Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

De via dolorosa van ons leven
Is zwaar beladen met emoties
met onmachtig voelen
en in stilte leven

Onbegaanbaar over stille wegen
lijkt er ruimte te komen
voor inkeer en boete doen
waar zijn wij in gebreke gebleven?

Bewustwording van
wat we samen creëren
wat moeten we nog veel leren

Dwars door de stilte van verdriet
worden wij terug verwezen
naar Jezus die ons is voorgegaan
ook Hij werd bespot geslagen
gekruisigd en gedood

Een Wonder is er nodig
Om dit tij te keren

Schaamteloos worden
wrede beelden getoond
van onverdraagzaamheid
haat en angst voor de dood

Alles valt in het niet
Als wij de beelden zien
van vluchtelingen onderweg
naar een beter leven
gestrand tussen twee werelden in
de waanzin ten top
weggemoffeld langs prikkeldraad

Wanneer God Almachtig houdt dit op?
naalden als doornen zo diep
dringen door tot onze ziel
wij roepen en smeken
om genade, is het nu genoeg misschien?

Ik kan het echt niet langer aanzien
en zet de tv op stil
maar daarmee is de nood niet verdwenen
krijg ik geen vrede in mijn ziel.

Heer ontferm U, Heer ontferm U
kom ons te hulp alstublieft
onafgebroken moeten
wij bidden om verlichting

Ik kniel eerbiedig voor U neer
o Jezus Gij mijn Leven
en leg al mijn tranen neer
mijn handen opgeheven
alleen van U kan ik mijn heil verwachten.