Dichter: Verdoes, Annemarie Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Gedachten rollen af en aan
als kluwen, vol met vragen
hoe kan ik door het leven gaan
hoe kom ik door mijn dagen?

Soms weet ik even zelf niet meer
waarom ik ben geboren
de oude pijn doet nog zo'n zeer
't lijkt allemaal verloren.

Mijn doel lijkt soms zo heel ver weg
en alles lijkt verdwenen
maakt het nog uit wanneer ik zeg:
"Het licht heeft nooit geschenen?"

Dan ga ik tóch naar Jezus toe
vertel Hem mijn al mijn zorgen
ik zie Hem aan het kruis zo moe
Zich vechtend naar de morgen.

Ik werp mij aan Zijn voeten neer
En ik huil om al zijn lijden
Hij geeft mij toch het uitzicht weer
En zal ook mij bevrijden.

Mijn traan vermengd zich met zijn bloed
ik voel me zo verbonden
Hij maakt uiteind'lijk alles goed
omdat Hij werd geschonden.

Een diepe liefde raakt mijn ziel
Van Zijn geschonken leven
't maakt dat ik dankbaar voor Hem kniel
voor mij heeft Hij gegeven....

Annemarie Verdoes

Reacties  

#4 Corry van Emmerik 20-02-2008 16:29
Deze is ook al zo mooi!

Lieve groet van Corry
#3 Ina van der Welle 19-02-2008 21:52
Annemarie,
Je hebt een heel mooi gedicht geschreven. Een kleine opmerking betreft de laatste strofe die vind ik iets minder mooi doordat je er twee keer gegeven in hebt staan komt het een beetje over of je naar woorden zocht. Je zou het ook zo kunnen doen:
Een diepe liefde raakt mijn ziel
Hij heeft zichzelf gegeven
\'t maakt dat ik dankbaar voor Hem kniel
door Hem mag ik weer leven.

Groetjes Ina.
#2 Ronald Lammers 19-02-2008 19:56
Prachtig Annemarie. Een echt Annemarie-gedic ht. Vol met gevoel en geloof. Het kan niet anders dan dat geloof je overeind houdt als je dreigt te vallen. Wat mag je dan dankbaar zijn dat God dit geloof zelf in je wekt...
#1 Alie Holman 19-02-2008 15:52
Prachtig. Een hele indringende en rakende tekst. Ik ben er erg van onder de indruk.