Dichter: Messie, Han Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

De welbekende zaaier van het Woord
strooit gele korrels op gestriemde grond,
verwacht dan verlangend de blijde stond,
dat het koren zijn oog en geest bekoort.

Jammer! Ontkiemend leven wordt soms verstoord
door stenen of onder distels verwond.
Lange halmen zien verlangend in het rond:
hun overwinning spreekt tot wie hen hoort.

Ver van de akker, tussen wild gewas,
wiegen hier en daar verspreid, volle aren,
sierlijk maar weerbaar als hoog steppegras.

Zij mogen steeds nieuw levenszaad baren
om het zachte geloof met zwevende pas
door 't venijn der wereld te laten waren.

 

You have no rights to post comments

Reacties  

# Angela Walraven 18-06-2020 10:21
Jammer van "Jammer!", want dat verstoort voor mij het mooie leesritme van een weer prachtige opbouw om in niet vermoede woorden de gelijkenis van de zaaier te schetsen, die zo belangrijk is dat zowel Mattheüs als Marcus en Lucas deze opnamen in hun beschrijving van hetgeen Jezus ook ons vertelt. Moed verloren, al verloren. Het lied "Door de wereld gaat een Woord en het drijft ons mensen voort" is nog niet verstomd.