Zoek in duizenden gedichten

Als ik stilsta bij het leven en denk aan
het vele onrecht in een mensenbestaan,

de man die zich weer in het gevang bevindt,
het meisje, uit armoe gehuwd, nog een kind,
de moeder die geen andere uitweg vindt
dan liever te doden haar drugsverslaafd kind,

al die mensen waar mijn hart van ineenkrimpt,
die levens waar het recht van de sterkste geldt,
het gewoon is te worden misbruikt, beschimpt,
de talloze levens waar liefde niet telt,

kan ik aan 't leven geen vreugde beleven,
kan ik geen liefde voelen voor het leven.

Dan denk ik aan de tijd waarin U leefde
en waar hoogtij vierden onrecht en geweld.
Ondanks dat heeft U het leven liefgehad,
gaf U de mens hoop en moed als hij beefde,
liet U zien dat slechts leven in liefde telt.
Opdat wij leefden, koos U het zwaarste pad...

Zelfs op de dagen dat de zon zich verschuilt,
het hart eerder neigt naar verdriet, liever huilt,
schijnt Uw licht om mijn leven te verwarmen,
doet Uw liefde mij het leven omarmen.













Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Er staat copyright op de gedichten van Laneuze, Priscilla U mag deze gedichten alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl

Reacties  

#4 Winter, Hans 26-04-2017 16:24
zie je die velen voor je,
dan oogt het het hopeloos verloren,
maar begin je ten minste met die ene
op je smalle pad, oog in oog
je tegenover gekomen,
op je aangewezen,
ja wie weet wie je
dan ten groet
ontmoet.

hans
#3 Hoedt, Thea den 23-04-2017 15:33
Mooi
#2 Groeneveld, Petra 22-04-2017 11:54
Lieve Priscilla, Het leven omarmen ,ondanks de moeilijkheden.
Het is ontroerend mooi verwoord, Liefs Petra
#1 Mulder-Zuur, Mina 21-04-2017 18:02
Priscilla,wat heb jij het goed verwoord!
De titel is heel goed gekozen.
Liefs Mina