Zoek in duizenden gedichten

ik ben 
nog hier
ongezien in
wiegend water
hoor haar stem
zonder ruis
van blijdschap
zingen in mijn
vliezen huis
 
ze lacht
verrukt om mij
te kennen en 
te voelen
vol verlangen
nog zo klein
legt haar handen
op ons groeiend
samenzijn
 
hierbinnen
mag ik worden
kunstwerk
eenmalig
ontworpen
door haar Heer
we buigen
we knielen 
biddend neer
 
ik ben
voor altijd
verbonden
ze wacht mij
tot het water
mij bevrijdt
en zij mag
zwelgen in
gelukzaligheid
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Er staat copyright op de gedichten van Heuvel, Marij van den U mag deze gedichten alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl

Reacties  

#2 Poelman-Duisterwinkel, Coby 10-07-2017 10:07
Prachtig beschreven zo vanuit het groeiend kindje. Kippenvel!
#1 Mulder-Zuur, Mina 10-07-2017 06:29
Bijzonder mooi verwoord!