Dichter: Walraven, Angela Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Een bospad dat ik als geschenk ontdek,
houten plankenrij loopt over de kreek,
biedt ineens zicht op de stille plek
waar ik, rustend op een bankje, 
mijn hart, ziel, ogen uitkeek.

Reiger op de wieken bij mijn nadering.
groen water zonder enige rimpeling,
omdat de zon weldra onder ging
door strijklicht filterende lens.

Pure schoonheid ontrolt zich aan mijn ogen,
zo intens dat geen enkele nieuwe wens
voor een moment iets kan vermogen.
Verdwenen verlangen of hunkering,
beleving ongekend, vol vervulling.

Sparren-, beuken- ,
berken-, eikenbomen,
waterkant met waterplant
die op mijn netvlies komen.
Ik zie me omgeven door mos,
gras, varens in dit sprookjesbos.

In groen als enige kleuronderbreking 
roze waterleliebloemen, stildrijvend.
Wit bruggetje, als uit prentenboek,
overspant stil stromende beek, 
nooit zó vastgelegd op doek,
in zonnelicht zich neigend.

Naast het bospad in het water
vier eenden, gespetter, gesnater,
duiken dan gelijktijdig kopje onder,
achtereinden nog zichtbaar, verticaal.

Alles lijkt zo doodnormaal
maar ik beleef een Godswonder.
Zag de mens dit op die scheppingsdag,
is dit het paradijs waar ik eeuwig zijn mag?

Van beider nieuwe werelden heb ik geen voorstelling,
maar ik bezing dat mijn hele wezen Gods nabijheid onderging.
De waarneming van die omgeving was, is, blijft meer dan herinnering.

Zomer 2013, locatie privéterrein in Doorn



Reacties  

# Marleen de Kimpe 13-08-2020 23:08
Jij stopt in ieder geval je talenten niet onder de grond, Angela. Schreef voor mezelf al, we zijn Gods breiwerk, steekjes vallen er geregeld, maar ze worden zorgvuldig opgehaald. God gaat zorgvuldig met zijn priemen om.
Hoe meer steekjes, hoe liever. Mensen kom erbij!
Werp jouw alfabet in Zijn breimand. Laat je gebruiken.
# Angela Walraven 14-08-2020 08:51
Je reactie op de talenten (dank je wel Marleeen, i.p.v. 200 tekens kunnen we er weer 350 kwijt) slaat ook op hetgeen Nico Siebel in "Rekenmodellen" verwoordt. Steken laten vallen doen wijzelf. God vindt breiwerkjes met foutjes erin óók mooi. Zelfs van staaldraad maakt Hij weefsels. Te wowe zin: "Werp jouw alfabet in Gods breimand".
# Marleen de Kimpe 14-08-2020 09:05
Dit gedichtje van Gods breiwerk ligt in mijn "kladmand" maar het zit nog in mijn hoofd. Ik mag geen namen noemen, maar moet wat me bezwaart, meebrengen voor Gods troon. Ieder schrijft anders. Op hetgeen men leest, op hetgeen men voelt, uit gekregen inspiratie, uit dankbaarheid. Wie ben ik?
# Angela Walraven 14-08-2020 09:31
Als men wat in het hoofd zit aan Jezus' voeten legt, dan voel je de liefde uit Zijn hart en vanuit liefde geeft Hij woorden en daden in. Zonder Gods liefde ben je niets (1 Cor. 13:1). Wie jij bént weet ik niet. Diegene IS klopt nooit. Jou, Marleen, VIND ik lief en onthoud dat God van alle mensen houdt. Nogal wiedes: zij zijn Zijn maaksel (Ps. 139).