Dichter: Werners, Elle Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Bladeren- en bloementooi.
Hoe zou het komen dat de tere knoppen
door de ruwe schors heen kunnen groeien?
Wij zijn als de bloesemboom.

Of we liefhebben of haten 
we zien niet wat we achterlaten.
We openen ons naar het licht
vangen het op, laten het

tot in de eigen wortels vervloeien,
en voelen hoe we weer vergaan.
"Gij hebt, o Vader van het leven,
de aarde aan de mens gegeven,

het land, de zee is zijn domijn.
Gij hebt hem aan het woord doen komen
om tussen werkelijkheid
en dromen

getuige van uw Geest te zijn."  *


* Uit 'Liedboek voor de kerken'. 480 (a)