Dichter: dreyfsandt, julius zu schlamm Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
als ik mijn tred steeds meer
in tijd en ruimte vertraag
en mijn gang langs rododendrons
ten einde beperk tot een van hen

dan denk ik steeds minder meer
is mijn omgeving nog maar
een haast gedachteloze haag
benader ik nu een goddelijke sfeer?

als mijn adem wenst te stoppen
overeenkomstig het aardse lot
word ik dan opgenomen
in zulke fleurige knoppen

ben ik dan in de eindeloze grootsheid
van de dood,
is dat dan de heelheid
gekend onder de naam van God
julius dreyfsandt zu schlamm

Reacties  

#2 Anton van der Haar 21-05-2008 22:30
Mooi Julius, heel mooi!
#1 Justus A. van Tricht 20-05-2008 18:37
Een apart gedicht waarin een vraag doorklinkt maar het antwoord nog uitblijft.
Misschien echter niet voor elke lezer even toegankelijk. Het vraagt wel om het nodige inlevingsvermog en.