Dichter: Batenburg, Mieke Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Moe gestreden,
stil geleden,
lig jij daar terneer.
'k Richt mijn bede,
"rust in vrede",
tot ons Lieve Heer. 

Van pijn bevrijd.
Het was je tijd,
ging jij van ons heen.
Vervuld van smart,
met gebroken hart
bleef ik hulpeloos alleen. 

Maar 'k recht mijn rug
en blik terug
naar 'd dagen van weléér.
Dat groot geluk,
dat kàn niet stuk,
zegt mijn Lieve Heer.


De Heer neemt en  geeft,
maar onze liefde lééft
in onze harten voort.
De tijd heelt mijn smart
en mijn gebroken hart,
terwijl 't licht aan de horizon gloort. 

Want warme zonnestralen
beschijnen  mijn gezicht.
Ik richt mijn blik naar boven
en heb mijn gezicht en ogen
naar dat stralend licht gericht. 

De zon zal weer gaan schijnen
en mijn verdriet verdwijnen.
Want eenmaal komt de dag,
dat tranen verdrogen
in mijn moede ogen
en begin 'k weer de dag
met een lach.

De herin'ring zal blijven
en 't verdriet verdrijven.
Mijn hart vind de nodige rust.
Want vanuit Den Hoge
rusten jouw ogen
op mij, die in 't noodlot berust.

 

 

Reacties  

#1 Guest 08-01-2008 20:29
Dit is mijn belevings wereld nu, mijn man is nu alweer 15 maanden weg van deze aarde en ik weet zeket dat hij nu bij God is.. Maar wat is het leeg om mij heen, het is ook of ik mezelf weer moet leren kennen.
IK heb zelf ook een gedicht \\\\\\\'VERDRIE T; gemaakt, dat was toen Ab nog leefde en wij samen naar zijn einde op weg waren. Dat heb ik ook aan hem voor gelezen, zijn antwoord was;;; ja zo is het presies:
Dank voor dit gedicht, het zal mij ook steunen... met een hartelijke groet van Nell Makk