Dichter: Belt, Mieke Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Wie hoort mijn geroep?
dat verdwijnt in de duisternis.

Wie begrijpt mijn verdriet?
dat verdwijnt in vergetelheid.

Wie verstaat mijn eenzaamheid?
die verdwijnt in ontwetendheid.

Wie luistert naar mijn verhaal?
zonder oordeel of een preek.

Wie ziet mijn angst en pijn?
zonder medelijden te hebben.

Wie heeft een beetje begrip?
dat is wat ik bedoel,

God, bent U dat misschien?
en mijn zielsverwanten hier op aarde?

Reacties  

#4 Coby Poelman Duisterwinkel 19-04-2012 10:54
Lieve Mieke, Met diepe ontroering heb ik een aantal gedichten van jou gelezen over het verlies van je dochter.
Het verlies is al heel lang geleden las ik; door je gedichten heen lees ik je strijd en je verdriet en in dit gedicht leg je al je vragen bij God neer en je noemt Hem Lieve God.
Dat je alles bij Hem neerlegt en dat Hij voor jou door alle verdriet en pijn een lieve God is gebleven, daarin zie ik hoop.
Ik denk dat Hij degene is die dit onnoemelijk verdriet ten diepste begrijpt en ik hoop van harte dat Hij je al die jaren de kracht gegeven heeft om er mee te leven en dat je in 2012 mag zeggen dat je dankzij Hem er doorheen gedragen bent.
Heel veel kracht en Zijn nabijheid wens ik je toe en met jou alle vaders en moeders die dit hebben meegemaakt. Ik denk dat zij veel steun in jouw gedichten hebben gevonden door herkenning van hun eigen verdriet en vind het moedig van je dit hier te hebben gedeeld.
#3 Corry van Emmerik 09-01-2008 10:41
Met dit gedicht raak je me, Mieke.
Als je door diepe dalen gaat in dit leven, zijn inderdaad alleen degenen die iets soortgelijks hebben meegemaakt de enigen die je begrijpen.
Ik wens je heel veel sterkte en liefde toe.
Lieve groet van Corry
#2 Guest 07-01-2008 00:12
hoi hans,
bedankt voor je reactie.
dit gedicht heb ik geschreven vanuit mijn eigen gevoel.
maarja, ik ben niet de enige mens die deze gevoelens kan uitspreken of op papier zetten.
mijn leven is voor mij de moeite waard , dat is altijd gebleven, maar het verdriet wat mij en ons kan overkomen is soms niet te verdragen.
je draagt dat altijd met je mee, helaas heeft mijn lieve kind dit leven niet aan gekunt en daar ben en blijf ik altijd kapot van.
en jij? je bent niet voor niets op de gedichtensite thema ,,verdriet,,?
een lieve groet van mieke belt
#1 Guest 01-01-2008 19:50
zijn de gevoelens in dit gedichtje van je zelf of vertolk je andermans verdriet? Als het het eerste is ben je wel moedig en open.hoop dat het inmiddels wat vrolijker geworden is voor je.