Er staat copyright op de gedichten van Bijzet-Pullen, Truus U mag deze gedichten alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
God vraagt me te vergeven
maar ’t verdriet is nog te groot
want jij vernielde mijn leven
bracht me tot dichtbij mijn dood

ik wilde niet meer leven
door angst en schaamtegevoel
jouw tastende handen bleven
die hadden maar één doel

ik noemde je mijn vader
wat jij ook had moeten zijn
maar jij kwam me te nader
en ik was nog maar zó klein

zonder mij kon je niet leven
maar een kind verliest zo’n strijd
door altijd te moeten geven
raakt ze haar onschuld kwijt

toen ontmoette ik een liefde
die mij uithuilen liet
die niet eiste en niet griefde
maar me steunde in mijn verdriet

Hij noemde zich mijn Vader
sloeg zijn armen om me heen
zei: niet bang zijn, kom maar nader
Ik laat jou niet meer alleen

Ik, de Vader van wezen
ken ook jouw stille pijn
je hoeft niet meer te vrezen
Ik zal er voor je zijn

Ik leer je ook vergeven
wacht maar op mijn tijd
jij mag het overgeven
het is nú mijn strijd 

Reacties  

#2 consemulder, jose (overl. 14-08-2018) 25-09-2014 14:15
een mens, zeker een kind, krijgt soms zoveel te verwerken dat vergeven (nog) een brug te ver is. het loslaten en overgeven aan Hem die er voor ons wil zijn werkt heilzaam. dank dat je het met ons wilde delen en dat het, zoals Coby schrijft, voor velen tot kracht moge zijn.
#1 Poelman-Duisterwinkel, Coby 25-09-2014 11:11
Heel aangrijpend! Wat een troostvolle wending heeft dit gedicht gekregen. Zo mooi omschreven en dat laatste regeltje in die prachtige laatste strofe is zo krachtig, een gedicht dat ontroert, raakt en troost. Dat velen die zich hierin herkennen er kracht uit mogen putten.