Dichter: Lokker, Anton Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Ik zag nooit je mooie gezicht
Toch zie ik met betraande ogen
Jou mijn liefste in een helder licht
Verdriet in mijn hart door jou bewogen

Mijn kind, geen beeld is er te zien
Je groeide in 't verborgen op in mij
ongeboren leven is geen misschien
Gods kunstwerk is het en dat was jij

Je beeld het is niet overleden
Het is gecreëerd in mijn geest
Nooit vervaagd, nee altijd heden
Het is een gemis dat nooit geneest.

Reacties  

# Han Messie 06-02-2020 14:34
Een doodgeboren kindje?
Ach, hoe graag hadden ouders tenminste willen weten hoe het kind geworden zou zijn, bij een langer leven...
Dit verlies geneest nooit meer. Misschien is het een noodzakelijke weg naar een betere geboorte, later...
# Mina Mulder Zuur 24-02-2020 12:33
Het is een gemis dat nooit geneest
Zo aangrijpend en gevoelig verwoord.

.Kracht van de Heer toegewenst voor alle ouders die
dit moesten en moeten meemaken.
# Angela Walraven 21-09-2020 21:41
Aangrijpend, ontroerend, stil makend verwoord.