Dichter: Riksten Brouwer, Maria Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
“Vrede,” woord, dat ik zo dikwijls
in mijn leven heb gehoord.
Wat in kranten, boeken, preken
vaak zo prachtig wordt verwoord.

Soms brengt het een doel, een visie
even op een hoger plan.
Ach, de echte wereldvrede,
komt het er nog wel eens van!

Maar dan denk ik aan Jan Willem,
woont hier in m’n eigen buurt.
Leeft in onmin met zijn buurvrouw,
wat al zeven jaar nu duurt!

Antoinette van de slager
maakt het helemáál te bont.
Dol op alle laatste nieuwtjes
en vertelt ze graag weer rond!

En dat echtpaar, in hun flatje,
Zij: mevrouw en hij: meneer,
kijken op hun Turkse buren
toch een ietsiepietsie neer!

Jaloezie en hoogmoed, roddel.
Alles in die ene wijk.
Kijk je eens een straatje verder,
Ach, ’t is overal gelijk!

En, zolang ‘k de overbuurman
nog geen “goeiemorgen” zeg,
is de echte wereldvrede
inderdaad nog héél ver weg …


Reacties  

#4 Gerry Pap van Munster 26-09-2008 13:24
Ja leuk gedicht en wáár...
#3 Inge Klumper 26-09-2008 10:19
mooi, Maria,

verbeter de wereld, begin bij je zelf...
veeg eerst je eigen straatje schoon...

graag gelezen,
lieve groet,
inge
#2 Alie Holman 25-09-2008 13:23
Inderdaad zeer herkenbaar. Ik moest er zelfs om lachen, ik ken ook zulke mensen in mijn omgeving, het is overal één pot nat. En als we naar onszelf kijken, dan kunnen wij ook nog wel wat dingen doen om de vrede dichterbij te krijgen. Leuk geschreven. :-)
#1 Jolanda Vlastuin van Deelen 25-09-2008 13:11
Heel herkenbaar, mooi beschreven!

Groet!