Dichter: Westerhof, Jan Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Vandaag ben ik jarig
mijn vader en moeder
zijn niet meer,
zesenvijftig jaar geleden,
was ik hun geschenk
van onze lieve Heer.

Ik sta aan hun graf
met een bloem,
in een mooie witte vaas
van porselein
en vraag me af …….
Hoe zal het met hen zijn?

Zien ze mij staan?
Op mijn geboortedag,
ik ben geroerd,
Ik mis ze,
hun liefde en hun lieve lach.

Dan hoor ik plotseling,
vleugelslagen
in de wind,
van boven.
Twee zwanen vliegen
over ’t kerkhof heen,
zo sierlijk samen,
met hun grote sterke vleugels
en ik voel mij opeens niet meer alleen.

Ik tuur ze na,
zolang ik kan,
tot ze verdwijnen,
zoals mijn ouders
uit mijn leven van weleer.
Vandaag,
een juni-zomerochtend,
op het kerkhof,
die ik vergeten zal
nooit meer.

Als zij,
de grote witte zwanen,
verdwijnen in de witte wolken,
en ik mijn ogen houd op hen gericht,
de wolken die hun lichte kleur omhullen,
en langzaam
hen onttrekken aan mijn vergezicht.

En als ik naar huis ga,
denk ik,
aan mijn ouders,
ze zijn eeuwig samen
…. en het is goed.
Wie weet
was dit van verre einder,
een antwoord op mijn vraag.
Een hemelgroet.

Reacties  

#1 Koert Koster 07-06-2011 13:23
Bijzonder Jan, dat je kwetsbaar durft te zijn en dit met ons wilt delen. Ook apart he? Alsof de Here God speciaal voor jou die zwanen over laat vliegen. Hoe komen ze op het idee?

Sterkte in alles!

Koert Koster.