Op Breda's en Princenhages grond
ontwaakt een veld van rust, ontvangt zerken,
waaronder, na 's mensen leven en werken,
het gebeente wacht op d' Eeuwige Stond.
Somtijds klinkt klokkenstem plechtig in het rond,
geleid door luchtige zangvogelvlerken,
wil eerbiedig het bezoekersbrein sterken,
dat hier vragend schouwt, of om verlies gewond.
Twee eeuwen luiden: Begraafpark Zuylen
zegent met loveradem zijn wandelhof,
waar gonzend volk danst rondom bloementuilen.
Vanuit bomen en geuren ruist de lof:
Hemel en Aarde mogen iets ruilen
van elkaars fijn geweven gedachtenstof.
Tweehonderd jaren (1826-2026)
- Details
- Geschreven door: Messie, Han
- Categorie: Sonnet
- Hits: 7
-