- Details
- Geschreven door: Siebel, Nico
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 1809
op ranke benen
met blaadjes
fijn als vlindervleugels
zwieren lichtvoetig
op de maat van de wind
fluisteren zacht
de naam van de Schepper
- Details
- Geschreven door: Klapwijk-van der Wal, Rita
- Categorie: Bijbeltekstgedichten
- Hits: 4294
Mijn schouders hangen af,
gebogen zijn ze,
onder een zware last.
Spieren verstijven,
verkrampen,
alles zit vast.
Mijn ogen zijn dof,
door alle zorgen,
van alle smart.
Ze weerspiegelen
de droefheid
van mijn geplaagde hart.
Mijn gezicht is getekend
door sporen van
vergoten tranen,
die steeds opnieuw
hun weg
naar beneden banen.
Ik ben vermoeid,
de last
wordt me te zwaar.
Eindelijk kijk ik omhoog
en roep het uit:
Heer, mijn God, bent U daar?
Ik heb zelf
al zolang
geprobeerd,
en me alleen maar
meer en meer
dieper bezeerd.
Ik kan niet meer,
neemt U toch
mijn last.
Ik weet het, Heer,
te lang hield ik zelf
mijn zorgen vast.
Ik pleit op Uw woord
dat zegt dat U
voor mij zult zorgen;
dat ik door Uw trouw
veilig ben
en geborgen.
Dat U mij nooit
zal laten
bezwijken
en dat Uw hand
nooit te kort is
om naar mij te reiken.
Ik reik naar Uw
uitgestoken hand
en neem hem vast
en leg daarin,
met een
verootmoedigend hart,
mijn te zwaar geworden last.
De last op je schouders,
draag hem over aan de Heer,
Hij zal voor je zorgen;
wie Hem trouw is,
laat Hij niet bezwijken,
nooit.
Psalm 55:23
- Details
- Geschreven door: Meij, Henk van ter
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 2642
Heer, mijn Heer,
mijn woorden
strekken zich
naar u uit.
Heer, mijn God,
ik laat mij vallen
in uw armen.
Mijn roepen
verslaat
zwaartekracht,
draait
natuurwetten
om
Ik bid en
val omhoog.
II.
Heer, mijn God,
ik graaf met
woorden naar
levend water;
ploeter naar
de bron.
Heer, mijn Heer,
wanneer mijn woorden
moe worden
en verslappen,
ik diep in mijn
zelfgegraven kuil ben,
stort dan
uw hemelregen
op mij neer.
(bij Handelingen 16: 25a/Tegen middernacht hebben Paulus en Silas in hun gebed Gods lof gezongen...)
- Details
- Geschreven door: Kortekaas, Adri
- Categorie: Troost & Bemoediging
- Hits: 2116
verloren mijn stem.
Kilte en kou
zetten ijzig bevroren
mijn binnenraam klem.
Als Gij daarbuiten
uw adem zendt, zou
Gij op sneeuwwitte ruiten
kristalwoorden uiten
van waarheid en leven
van liefde en trouw.
Dauw die ontdooit
en verzacht alle dingen.
Zult Gij nog ooit
met uw kracht mij omringen
prikkelt uw tinteling
heden en hier?
Schuift door uw vrede
mijn raam op een kier?
Zwichten zal winter
en lente vangt aan:
weer schrijft uw vinger
in witlichte tint een
fragment van mijn naam.
- Details
- Geschreven door: Bijzet-Pullen, Truus
- Categorie: Eenzaamheid
- Hits: 3510
tot mijn God, waar bent U nu,
hoort u dan niet, dat ik U roep?
U weet, ik kan niet zonder U.
Mijn leven is één groot waarom.
De tegenslagen breken mij.
Zo kan het toch niet blijven Heer?
Red me en maak me toch weer vrij.
Wees stil, mijn kind, sprak Hij.
Ik ben er wel en hoor beslist
je angstgeschrei tot mij.
Ik ben je Vader, die er altijd is.
En daar stond toen de Regenboog.
als teken van Zijn Trouw.
Hij gaf... zodat ik zou geloven,
dat Hij mij nooit verlaten zou!
Beschaamd zag ik dit wonder staan
en fluisterde gebroken, Heer,
vergeef me dat ik niet vertrouw.
Ik leg me bij Uw leiding neer
- Details
- Geschreven door: Vlastuin-van Deelen Jolanda
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 3620
Teer is de druiventak
ze heeft houvast van node
Leidt ons vanaf de zode
in 't Zonlicht naar omhoog
- Details
- Geschreven door: Kimpe, Marleen de
- Categorie: Troost & Bemoediging
- Hits: 2403
een rozenstruik
die bleef maar
heel klein
hoe ik hem
ook bezag
tevreden kon
ik niet zijn
tot ik hem
steun gaf
hij floreerde
tot zuil
met knopjes
en bloemen
het werd
één roze tuil
eens was ik
op zoek
maar wist niet
naar wat
tot ik in
Het Boek las
ik wist
het was DAT
- Details
- Geschreven door: Scheer, Egbert Jan van der
- Categorie: Vrede
- Hits: 4531
In stilte kleur je de horizon
van einder tot einder
in zachte stralende gloed
en kom over velden als wade
brekend duister van de nacht
voor vredige dag.
En boven de kim
stijgt majestueus de zon
begroet door vogelzang
met verwarmende gloed
op kleurende bloemen
als stempel en schrift
van hoogste gebeuren.
Leid dan mijn paden
door dat licht naar het doel
waar ik de rust vind
de diepste vrede voel.
- Details
- Geschreven door: Wesselius, Hans
- Categorie: Vakantie
- Hits: 5422
zaten met ons tweeën in de trein,
zagen onderweg veel kerktorens,
dachten... wat voor kleur zou dat zijn...?
We konden het niet gauw bedenken,
maar God liet Zijn eigen plan zien.
Mijn vrouw - die nog weinig las in de Bijbel -
zei spontaan "Ezechiël vers 16".
Ik dacht toen: "wat moeten we daarmee?"
en opende toch maar Gods Woord.
Simpel beginnend bij hoofdstuk één,
maar dit was toch haast ongehoord!
God wees ons gewoon op het antwoord,
zelfs dat gaf Hij in Zijn Woord aan.
Daarom kunnen wij vanaf toen zeggen:
God bekommert Zich om ons bestaan.
Als God zo dichtbij ons wil wezen,
mèt ons op vakantie wil gaan,
hoe zouden wij dan anders willen?
Vraag Hem dus voor jou in te staan!
(Ez. 1: 16 ; De gedaante der raderen en derzelver maaksel was als de verf van een turkoois; en die vier hadden enerlei gelijkenis; daartoe was hun gedaante, en hun maaksel, alsof het ware een rad in het midden van een rad.)
- Details
- Geschreven door: Poelman-Duisterwinkel, Coby
- Categorie: Vrede
- Hits: 3233
Als ik mijn mond in V-vorm trek
onder de rood met wit geblokte pet
bebloemd met een margriet
lijk ik toch aardig vredig,
is het niet?
De kunstenaar bestrijkt in het decor
een vleugje wereldvrede
waarin mijn duifmuziek zal spelen
zoekend snaren die geen
strijkstok raken kan
o, dat ooit vredestichters
echte Vrede winnen,
dan speel ik sterren van de hemeljas
die koningsblauw geschilderd mij omarmt,
u, zeer geliefd publiek verwarmt.
Geschreven bij een schilderij van Torcque, een Litouwse kunstenaar.
Duifmuziek is muziek, gecomponeerd door de Groningse componist Renilde Duif.
- Details
- Geschreven door: Eijbergen, Klaas van | overleden 18-4-2016
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 2152
Mijn woorden
geschreven
in mijn hart
vliegen door de lucht
gaan met de wind
van mij vandaan.
Soms denk ik
een woord
te herkennen
in een wolk
die voorbij drijft
aan de horizon.
Samen met
mijn dierbaren
lees ik elke dag
opnieuw de wolken
en voel mijn hart
opeens sneller gaan.
God heeft ze gelezen
ja, ik weet het zeker
Hij heeft er een
gouden rand om gedaan.
- Details
- Geschreven door: Bijzet-Pullen, Truus
- Categorie: Huwelijk
- Hits: 9723
en
ik ben jij.
Zo samen
gaan we
door het leven.
Als ik niet kan,
dan steun jij mij
en ik voel me
dan sterk in jou.
Je geeft me
liefde en geluk.
bij jou voel ik me
dicht bij God
En God heel
dicht bij mij.
Wat goed is het
dit samen zijn.
Dit wil ik
nog wel
honderd jaar.
- Details
- Geschreven door: Scheer, Egbert Jan van der
- Categorie: Bezinning
- Hits: 1905
Waarom? Is onze vraag
en is dat dan zo vreemd?
Wie begrijpt er nu o God
dat U niet ingrijpt in ons leed?
U laat de oorlog woeden
vernietigt de natuur.
De wereld gaat
ten onder aan haat
en van Uw liefde
blijven wij verstoken.
Hebt u de band met ons
voor eeuwig verbroken?
Waarom? Luid steeds onze vraag
en geen antwoord
dat wij ontvangen
alsof U onze klacht niet hoort.
Waarom vragen wij waarom,
is onze vraag misschien dom?
Nee wij mogen vragen
wie weet zien wij de rede dan
als wij onze ogen openen
en begrijpen Gods plan.
Zouden wij dan onze
eigen verantwoording zien
niet God, maar wij
hebben verkeerd gehandeld.
- Details
- Geschreven door: Bijzet-Pullen, Truus
- Categorie: Vrede
- Hits: 3302
over morgen,
in mijn verdriet
en in mijn pijn.
Voel ik me steeds
bij God geborgen.
Weet ik dat Hij
ook dan, er weer
voor mij zal zijn.
- Details
- Geschreven door: Kimpe, Marleen de
- Categorie: Bijbeltekstgedichten
- Hits: 3154
van Christus is de kandelaar
wij zijn slechts de lampen
trots dooft het licht
verplicht
Het Licht
de standaard niet te verstoppen
maar op tafel droppen
lichtend juweel
met veel
Naar Matth.5,14-16
- Details
- Geschreven door: Lubbers, Wim
- Categorie: Eenzaamheid
- Hits: 3569
Het menselijk verlangen,
naar warmte en geluk,
een onverzadigbaar verlangen,
dat brengt mij van mijn stuk.
En om mijn dorst te laven,
in de schreeuw van eenzaamheid,
vervul mij met Uw gaven,
en Uw nodige aanwezigheid.
Laat mij kracht en sterkte putten,
en uitzien naar de nieuwe morgen,
mijn tijd ten volste gaan benutten,
naar de weg nu nog verborgen.
Wil mij in Uw handen dragen,
U bent de ware levensbron,
waar gebeden niet vervagen,
maar enkel vrede en geluk rondom.
- Details
- Geschreven door: Kimpe, Marleen de
- Categorie: Vakantie
- Hits: 5595
ik U aanraak
spoelt een golf
aan
Die weer
komt
en gaat
bij U vandaan
Een baken
zó gastvrij
dat vertelt
aan mij
Dat U
altijd thuis bent
en als
Schipper naast God
U Zich bekommert
om ons lot
- Details
- Geschreven door: Meij, Henk van ter
- Categorie: Vakantie
- Hits: 4836
I.
Schrijvend verlaat ik Hoofdweg,
neem afslag Binnenwegen;
losgemaakt uit de stroom richting
Snelste Eindbestemming.
Terwijl mijn pen reist en schrijft en schrapt
en ik van Binnenwegen opstijg,
zie ik leven in vogelvlucht;
landschappen passen precies,
palet van kameraadschappelijke kleuren,
nooit anders geweest, altijd zo bedoeld.
II.
Ik houd halt, zie achterom naar landschap
dat al reizend is ontstaan,
loop de weg terug,
bezie de bijeengeroepen woorden;
alleen slechts letters in wankel gelid,
maar samen huizen,
onderdak voor gedachten,
schuilplaats tegen verwaaien en vergeten.
(dichten over dichten)
- Details
- Geschreven door: Cieremans, Hans
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 2449
Onze zwarte asfalta'dren
slibben dicht in 't groene hart.
En we zien het onheil nad'ren
van een naderend infarct.
Met een omleiding of bypass
wordt het tij wellicht gekeerd.
Want dan kunnen we weer vol gas
waar nieuw is geasfalteerd.
En zo lopen steeds meer wegen
door het mooie groene hart.
En het groen is lang niet groen meer.
Nee, het groene hart kleurt zwart.
Zonder vogels, zonder bomen,
hier en daar nog een fabriek
waaruit vieze gassen komen.
Ja, het groene hart is ziek.
't Groene hart lijkt weg te teren
maar we rijden rustig door
d' Economie mag niet stagneren
'Redt de welvaart, ga er voor.'
En Gods schepping wordt zo langzaam
onder d' asfaltlaag verstopt
Maar we trekken ons het niet aan:
Niemand die er over tobt.
Moeten wij ons niet bezinnen
wat in 't groene hart gebeurt?
Laten wij opnieuw beginnen
zodat 't hart weer groener kleurt.
Laten wij Gods schepping eren,
dan gaat 't groene hart niet mis
Dan durf ik ook te beweren
dat geen bypass nodig is.
- Details
- Geschreven door: Vlastuin-van Deelen Jolanda
- Categorie: Troost & Bemoediging
- Hits: 2534
Je zorgen verborgen
- zo denk je - maar de Heer
ziet zoveel meer dan mensen,
dus leg ze maar stil neer
voor Hem, die alle macht heeft,
- Hij stuurt de wind, de zee -
Niets blijft voor Hem verborgen
laat los! Dan draagt Hij mee
- Details
- Geschreven door: Veen, Jan van der
- Categorie: Vakantie
- Hits: 5628
en de ondergaande zon
de laatste zonnestralen
die schenen op ' t balkon.
De eeuwig witte bergen
geven een zee van rust
het geruis van watervallen
als golven op de kust.
Slingerend als een slang
gaat de weg naar boven
langs steile rotsen
en langs diepe kloven.
Hoe lieflijk zijn de dalen
waar duizend bloemen in de zon
vriendelijk naar de hemel wuiven
alsof de aarde hier opnieuw begon.
Op de hoge almen
waar de grassen en de bloemen bloeien
de koeien vredig grazen
waar edelweiss en alpenrozen bloeien.
Waar de bloemen fluisteren
en de gemzen leven
daar heerst vrede en stilte
daar is de natuur met rust omgeven.
- Details
- Geschreven door: Jansen, Dineke
- Categorie: Bewogenheid
- Hits: 2955
ook al ben ik soms
mijn zinnen kwijt
zo graag vertel ik aan jou
van vroeger dagen
geef mij de tijd
dan kun je nog leren van
mijn verleden, dat
langzaam verglijdt
God laat mij niet verdwalen
in eigen woorden
zie hoe ik lijd
en laat mij nog spreken van
mijn leven, totdat
U mij verblijdt
gemaakt voor mijn lieve schoonmoeder
- Details
- Geschreven door: Cieremans, Hans
- Categorie: Bezinning
- Hits: 1808
Zij komt uit het ver Marokko
en zorgt voor een oude man.
Ze neemt stof af, zeemt zijn ramen,
ja, ze doet echt wat ze kan.
Doet de vaten, wast zijn kleding
en zorgt voor zijn boterham.
Maar ze draagt helaas een hoofddoek
en ze is van de Islam.
Zij werkt hard bij de bejaarden
dat geeft haar een goed gevoel
En ze kan hier best goed aarden
al komt zij uit Istanbul.
Maar soms wordt ze uitgescholden
als ze loopt door Rotterdam,
want ze draagt helaas een hoofddoek
en ze is van de Islam.
Zij werkt in de linnenkamer
van een groot verpleegtehuis
In Irak is zij geboren
maar ze voelt zich hier best thuis.
Ondanks alle vieze klusjes
werkt ze hier al jaren lang
jammer toch, ze draagt een hoofddoek
en ze is van de Islam.
Wie zorgt straks voor onze oudjes,
want die zorg schiet tekort
Iedereen die zou toch willen
dat de zorg beter wordt.
Maar gelukkig zijn er mensen
die ons helpen als het kan.
Maar die dragen vaak een hoofddoek
en ze zijn van de Islam.
Laten wij elkaar aanvaarden
zoals God ons heeft aanvaard
Ondanks de cultuurverschillen
ons geloof en onze aard.
Mensen zijn niet uit te sluiten,
scheer ze niet over één kam
Ook niet mensen met een hoofddoek
die geloven in d´Islam.
- Details
- Geschreven door: Vlastuin-van Deelen Jolanda
- Categorie: Bezinning
- Hits: 3277
Een boom heeft voeding nodig
om vruchten te verkrijgen
groeien er wilde twijgen?
snoei ruimte voor de Zon
Maar ik ben als een groene olijfboom
in het huis van God,
ik vertrouw op de liefde van God
voor eeuwig en altijd.
Ik zal U eeuwig loven om wat U hebt gedaan,
ik blijf hopen op Uw naam, die goed is
in de kring van wie U lief zijn.
(Psalm 52:10)
|
|
- Details
- Geschreven door: Kimpe, Marleen de
- Categorie: Troost & Bemoediging
- Hits: 2417
ook geen maan als luchtballon
nu Gods heerlijkheid
Zijn zon zal nooit meer weggaan
Zijn maan zal niet meer schuilgaan
Uw Woord is volmaakt
al belicht de waarheid naakt
het spreekt heel zuiver
Openbaring 21,23