- Details
- Geschreven door: Vlastuin-van Deelen Jolanda
- Categorie: Kindergedichten
- Hits: 3532
van alle mensen om mij heen,
zou dat komen door dat Lichtje
dat ineens naar binnen scheen?
Dat Lichtje dat van ieder houdt
die hier op aard' zijn handen vouwt,
Hem in vertrouwen op Zijn Woord
als enig heerlijk God aanschouwt?
Ik geloof van wel...
- Details
- Geschreven door: Jepkes, Michael C. M.
- Categorie: Bezinning
- Hits: 3514
te beschikken?
Om subiet het tijdelijke voor het eeuwige
te verwisselen?
Gods Eigen bestuur kent Zijn hemelse wijze
en geeft Hij Zijn woord om ons
hierop te wijzen,
dat ons dierbare leven
in Zijn Handen is
en dat is zeker geen gemis.
Want met onze daden en handelen
wil Hij met ons blijven wandelen
in ons dagelijkse leven.
Het is om de "goede aarde" te beleven
zonder af te doen van ons innerlijke streven
en ons goede fatsoen.
God onze Ouder vergeet ons zeker niet
en heeft veel voor ons in het verschiet,
dan blokkeren wij onze bestemming niet
door vroegtijdig en moedwillig de aarde
te verlaten.
Zit onze medemens dan
in zo'n diepe duisternis?
Geven wij Hem geen droefenis.
Het is juist om de eigen toekomst na te jagen
met al onze hopen en dromen
en ons welbehagen.
En hoe ver onze goede daden en ons geloof
ons gebracht heeft,
en ons uitkomst biedt.
Het is onze nieuwe visie die juist kracht geeft,
en niet na te laten dit kostbare leven
te bewaren,
en Zijn ware liefde als onze hemelse schat
te vergaren.
Zingen wij aldus Zijn hemels lied.
Maandag 20 Oktober 2008 Michael C. M. Jepkes
Dit n.a.v. het programma Schepper & Co
waar dit onderwerp over zelfdoding werd behandeld.
- Details
- Geschreven door: Emmerik - Koenekoop, Corry van (overl. 21-11-2011)
- Categorie: Oorlog/rampen/vluchten
- Hits: 4656
je was een sterke eik
stoer en krachtig
je takken voelden de hemel
maar je viel door een steen
die los raakte
zonder hulp van ‘n mensenhand
ik danste toen je viel
een reidans door
de straten van de stad en lachte
de zon kneep een oogje dicht
de maan danste mee
en sterren vielen in mijn hand
mammon… ooit ijzersterk
nu als een lam
geslacht en uit balans gebracht
ik kijk omhoog en weet
mijn bruidegom komt
dansend over de bergen
- Details
- Geschreven door: Hoogveld, Anne M
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 3258
verdwaalt tussen het bronsverkleurend blad
In ochtenddauw is ragfijn draad gesponnen
herinneringen in patroon gevat
Het najaar koelt de bijna zoete vruchten
behoedzaam nog door lauwe zon gestreeld
De gulle takken reiken naar de aarde
waar het verlangen plagend wordt bespeeld
De paddestoelen rijgen kralenslingers
in vochtig mos dat hun verbond verzwaart
En ongeroerd, door werkeloze handen
wordt de voorbije tijd voorgoed bewaard
Het zilver schittert onder oude bomen
wanneer de wind de ijle kruinen kust
En in de takken kwetteren de vogels
gelaten wachtend op hun winterrust
De rijke grond, bezwangerd van de zaden,
begraaft beloftes voor het volgend jaar
De tuin, zacht geurend, weeft weemoedig dromen
om de beelden die ik graag bewaar
In deze tijd van het jaar verwonder ik me er altijd over hoe mooi God's schepping eigenlijk is. Want hoe weemoedig ik nu ook terugdenk aan de voorbije tijd, ik weet me getroost door de gedachte dat in mijn bloementuin (die er nu zo maar triest uitziet) het nieuwe begin alweer verborgen ligt. Nieuw leven door God gegeven, en waarvoor ik Hem dankbaar ben.
- Details
- Geschreven door: Verwaal, Jelly (overl. 14-09-2022)
- Categorie: Troost & Bemoediging
- Hits: 2744
al dwaal je nu nog rond in duisternis.
En krachten, die je leven ondermijnen,
tot het geheel en al ontluisterd is,
worden door Jezus' kracht geheel verbroken.
De duist're macht wordt straks teniet gedaan.
Zijn hand is nú al naar je uitgestoken,
opdat je straks weer fier rechtop zult staan.
Er wordt zó intensief voor jou gebeden.
Je wordt voortdurend voor Gods troon gebracht.
Je zult straks in Zijn lichtkring binnentreden
en je ervaart Zijn reinigende kracht.
En zijn dit nu voor jou slechts lege zinnen,
vraag dan, of Hij je hart persoonlijk raakt.
Dan zal het grote werk in jou beginnen,
dat een veranderd mens weer van je maakt.
En dan gaat ook voor jóu de zon weer schijnen
-al dwaal je nú nog rond in duisternis-.
Kom op Zijn weg, het donker zal verdwijnen;
en weet, dat juist díe weg de juiste is!
uit: "Beloofd is beloofd"
- Details
- Geschreven door: Lammers, Ronald
- Categorie: Verdriet
- Hits: 3504
Kan ik even alleen met U zijn Heer?
Mijn kind gaat kapot en ik kan niet helpen.
Mijn verdriet daarover is niet te stelpen.
En Uw zwijgen daarin doet mij zo zeer.
Kan ik U even spreken, lieve God?
U kunt toch alles veranderen naar Uw wil?
Waarom blijft U in de hemel dan zo stil?
Moet ieder mens maar berusten in zijn lot?
Kan ik even bij U komen Vader?
Waar kan ik anders met mijn angst terecht?
Ik voel mij zo falen, schuldig en slecht.
Kan ik nog wel rekenen op Uw genade?
Kan ik even bij U schuilen Heer?
Ik weet: Uw weg gaat door verborgenheden.
U weet het doel van morgen en verleden.
Kon ik het maar overgeven Heer.
Hier zijn mijn onmacht, mijn falen, mijn tranen.
Hier is mijn strijd, mijn leven, mijn kind!
Hier is mijn hart, mijn schuld, mijn vermanen.
Wat van mij is, wordt door U het meest bemind.
Persoonlijke toelichting:
In een paar pastorale gesprekken in de afgelopen week ben ik geconfronteerd met veel pijn bij mensen over hun kinderen die een weg opgaan waarvan zij weten dat dit niet goed is. Om hen te troosten en te steunen heb ik dit gedicht geschreven. Als meevoelende ouder, die op dit moment de genade kent van twee opgroeiende pubers waar het wel goed mee gaat...
- Details
- Geschreven door: Hoogveld, Anne M
- Categorie: Lijden
- Hits: 3637
Als woorden Gods dan door het zieke brein
geketend worden aan de valse zinnen
zal hij haatdragend steeds opnieuw beginnen
een kruistocht tot vergelding van de pijn
En als zijn geest beneveld door de wijn
de zware strijd met God niet meer kan winnen
zal hij helaas nog slechts zichzelf beminnen
door in die hel zijn eigen god te zijn
Maar als het leed door dageraad verdreven
zich schuilhoudt in de luwte van het bos
zal hij ontnuchterd in een spiegel staren
Met het ontkroonde hoofd nog opgeheven
ziet hij zijn schaduw liggen in het mos
de dodelijke, godvergeten jaren
- Details
- Geschreven door: Vlastuin-van Deelen Jolanda
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 3916
put ik water uit de Bron,
het water van die ene Borg
die de dood eens overwon,
want ik kan niet zonder water
leven in dit aards bestaan,
smekend kniel ik voor mijn Heiland,
zie mij in genade aan,
want ik hou van U, mijn Vader
'k heb U nodig, elke dag,
zonder stromen van Uw liefde
raakt mijn hart immers van slag?
Vader, schenk mij elke morgen
door genade en Uw kracht,
levend water hier van binnen
uit de Bron die 't ál volbracht,
amen...
- Details
- Geschreven door: Antonia
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 2547
hier veel
verdriet maar
dit zal
overgaan
Jezus zal
gauw komen
weg met
elke traan
Hij zal
ons omarmen
strelen ons
gezicht
wij worden
schitterende engelen
ons nieuwe
lichaam wordt
verlicht
het is
haast niet
voor te
stellen
maar ik
zit de
dagen al
te tellen
mooiste liefste
Jezus tot
Uw beloofde
terugkomst zal
ik met
Uw heilige
kracht en
zegen over
U blijven
schrijven en
vertellen
- Details
- Geschreven door: Brinkman, Joanne
- Categorie: Ziekte
- Hits: 6432
De jongen die hij gisteren was,
lijkt vandaag slechts een schaduw.
De vernietigende cellen sluw
ingetreden, zijn leven begon maar pas.
De diagnose overvalt hem, als een wervelwind
een bootje op de kalme golven.
Zijn lichaam onder kanker bedolven.
Waarom Heer ?! Het is nog een kind.
Hij zal niet lang meer bij je zijn,
Hoe graag je het ook wilt.
Stil maar Mijn kind, Ik verlos je van je pijn.
Weet je getroost in de liefde van God
Ziekte is een aardse vijand.
Die verslagen is, jou wacht een beter lot.
- Details
- Geschreven door: Kortekaas, Adri
- Categorie: Doop kinderen
- Hits: 9950
die vangt de uittocht aan
uit duister en uit onbestaan
uit al wat mensen schaadt.
Wie in het water gaat
op doortocht door de vloed,
krijgt op de aarde vaste voet
leeft in herboren staat.
Wie door het water gaat
bereidt de intocht voor,
waadt met die Eén het donker door
op wie hij zich verlaat.
Die over water gaat,
Hij is in aantocht, God,
weet van ons lijden en ons lot,
nabij in woord en daad.
Die onder water gaat
zegt dood de aftocht aan,
brengt leven voort, doet mensen gaan:
zijn volk, tot kerk gemaakt.
Die uit het water gaat
voor wie op tocht gaan uit
- hun leven voortaan nieuw geduid -
geeft elk de volle maat.
Zoals het water gaat
schenkt God zijn ademtocht;
wordt wie zijn dorst te lessen zocht
tot leven aangeraakt.
- Details
- Geschreven door: Kortekaas, Adri
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 4010
gedragen op de vleugels van de wind
wiekten zij op naar horizonten, ginds,
trokken zij verder naar de zon hun lichte baan.
Zo ving het herfstgetijde aan.
Zij koersten richting delta van de Nijl:
vreemden gelijk, passanten die hun heil
trachtten te zoeken in een bijwonerbestaan.
Doch na de winter spreekt de bries
als met een zachte stem de stilte voort;
keren na uittocht uit hun ballingsoord
zwaluwen weder uit onvrijheid en verlies.
Zo toch is God een mens nabij
en draagt Hij ieder schepsel naar het licht,
kent en bemint Hij van elk het gezicht;
roept Hij hun namen, doet hen opstaan, maakt hen vrij.
Zo ook aan mij heeft Hij het thans verricht.
- Details
- Geschreven door: Poelman-Duisterwinkel, Coby
- Categorie: Koningshuis
- Hits: 3343
Daar zit ze, moeder, voor de tv.
We schuiven een stoel bij en kijken mee
naar een huwelijksdienst van ’t Koninklijk huis
en moeder, kijkend naar de buis
waant zich in haar geest
te gast op dit hoge feest.
Als de dienst is afgelopen fluistert ze iets in mijn oor
en ik zeg: "Ga maar rustig hoor."
"Maar al die mensen…" werpt ze tegen
in dit gezelschap erg verlegen.
Pas als ik zeg dat ik net heb verstaan
dat er nu gelegenheid is naar het toilet te gaan
staat moeder op en gaat haar gang.
Achter de deur klinkt haar neuriënd gezang
en ik denk als ik haar hoor zingen:
U komt op uw oude dag nog in voorname kringen.
Moeder, nu mijn dierbaarste herinnering
weet ik opgenomen in de allerhoogste kring.
Uit de bundel "Granaatjes met een gouden slot"
(Uitgever Boekscout.nl)
Met toestemming van de uitgever
- Details
- Geschreven door: Lammers, Ronald
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 2705
Ik zou graag willen heengaan, Heer
waar vorst en donker mij niet treft
waar de dagen zomers blijven
en ik mag rusten in besef
van warmte, vrede, goedheid, trouw
in plaats van ijzel, regen, kou
waar ik kan zingen in de zon
van de liefd'die alles overwon.
Ik zou graag willen heengaan Heer
waar voor mij een mooie woning is
waar de nachten dagen blijven
in het groot geheimenis
van leven, loven, eeuwigheid
in plaats van klok, agenda, tijd
waar ik kan koesteren in het licht
van Uw vriend'lijk aangezicht.
Toch wil ik ook wel blijven Heer.
Het ligt een beetje aan het weer...
- Details
- Geschreven door: Holman, Alie
- Categorie: Geboortegedichten
- Hits: 7965
maar een echt geschenk van God,
om op te groeien in ons midden
met liefde te omringen tot,
het zelf de keus zal maken
God te volgen dag aan dag,
Hem te eren, te verhogen
te aanbidden vol ontzag.
Niet gemaakt en niet genomen
maar een echt geschenk van God,
onvoorwaardelijk beschermen
als vader en als moeder tot,
het na onstabiele stapjes
vast en stevig met de Heer,
loopt en rent, zelfs huppelt
opgroeit en uitstrekt naar meer.
- Details
- Geschreven door: Eijbergen, Klaas van | overleden 18-4-2016
- Categorie: Bewogenheid
- Hits: 2850
Licht verdrijft de duisternis.
Het is Gods werk die mij verlicht.
Liefde, loyaal en verstand
geven mijn ziel haar richting
terwijl ik Hem elke dag dank.
Door het dagelijks gebed
gaat de duisternis op in Licht
ik leef naar Gods geboden.
Elke dag is een Verlichte dag
met alleen een schaduw
als duistere kant van mij.
- Details
- Geschreven door: Holleman Kropff, Jolanda
- Categorie: Overlijden
- Hits: 5421
- Details
- Geschreven door: klumper, inge
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 2481
als de schemering zich verdiept
en een nevelnacht ophanden is
er onder valhout ritselend leven piept
geruisloos jaagt de uil, scherp onbespied
zijn scharrelende muizen de prooi
als een zuchtje wind door kruinen vaart
bibberend, ontdaan van blarentooi
staan statige rechte wachters rondom
in afwachting, wordt stilte gekraakt
door vleugelgeluid, die langgerekte roep
en het donkere bos tot een spookhuis maakt
een rode muts, de kleine oorlogsgoden hakken
in, haken speels aan malse dennenstammen
kloppend door een varenswirwar, vallen
vochtige sporen op ranken en zwammen
ademloos langs kleurige gebaande wegen
bepaalt het stervende een sfeer
daalt een stille wereld van verborgen
werkzaamheid en een morgenleven neer
verankerd in de Overwinning van weleer
- Details
- Geschreven door: Poelman-Duisterwinkel, Coby
- Categorie: Bijbelse personen
- Hits: 2903
Hij kleurde
toen hij het
gescheurde
kleurige kleed
aan zijn vader
liet zien.
Hij was één
van de tien.
- Details
- Geschreven door: Ansems de Vries, Gerrit
- Categorie: Pasen (opstanding)
- Hits: 4201
kon Hij ons 't leven schenken
werd ons geloof vergroot
wat wij met Pasen gedenken
Hij heeft de dood overwonnen
op de derde dag na het kruis
en is Zijn triomftocht begonnen
tot bereiding van ons Hemelse huis
in Emmaüs heeft Hij gegeten
met twee die niets wisten van Hem
zij konden het immers niet weten
't waren vreemden in Jeruzalem
die twee heeft Hij toen onderwezen
en aan hen Zijn sterven verklaard
waarbij zij Zijn majesteit prezen
en zich achter Hem hebben geschaard
voor wie dit allemaal heeft gelezen
en zo tot de Paasviering kom
schaam je dan niet om vreemde te wezen
zij waren Hem er niet minder om.
ingezonden door Bob Kattemölle
- Details
- Geschreven door: Mul, Jan
- Categorie: Geboortegedichten
- Hits: 5179
kunstig werd geweven
en in de stilte van de tijd
begon te groeien,
deed U voor onze ogen
stralend openbloeien,
dit is uw kind,
uw maaksel Heer,
uw leven.
- Details
- Geschreven door: Eijbergen, Klaas van | overleden 18-4-2016
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 2151
met soms wat wind,
wat eendengesnater
ouders met een kind.
Elke dag zit ik hier
kijk dan om mij heen,
zie dan mens en dier
ik ben hier nooit alleen.
Zo denk ik dan aan God,
wat zal Hij van ons denken?
Te vaak wordt met Hem gespot
zonder er echt bij na te denken.
Hier aan het water
zet ik mijn hart open
voor nu en voor later
God zal nooit voorbij lopen.
Zet ook je hart open
dan word je weer kind,
ga je aan Zijn hand lopen
en voel je die Hemelse wind.
Gelukkig ga ik naar huis
want ik ben niet alleen,
mijn hart is nu een thuis
voor God, ja, voor iedereen.
- Details
- Geschreven door: Jansen, Dineke
- Categorie: Afscheid
- Hits: 4655
naar de aardse dodenakker
traag, alsof ze denken
misschien wordt hij nog wakker
ze houden elkaar vast
het dode blad onder de voet
ze begrijpen deze kleuren niet
het blad dat sterven moet
dan wordt de stoet beschenen
door warme zonnestralen
hemels licht, alsof God zegt:
wat lopen jullie toch te dralen
je mag zijn lichaam zaaien
in de aardse dodenakker
hij is bij Mij en op de Grote Dag
wordt ook dít lichaam wakker!
woensdag 22 oktober 2008, op deze prachtige najaarsdag is mijn broer begraven.
- Details
- Geschreven door: Brinkman, Joanne
- Categorie: Oorlog/rampen/vluchten
- Hits: 3531
Christenen in vervolging …
Ze heeft haar doodskleed aangedaan
de strop vrijwillig om haar nek gelegd.
Haar gezicht vol gevoel en emotie.
Een levensverhaal op haar lippen.
Medelijden neemt de overhand voor haar vijand,
wanneer ze de dood in de ogen kijkt.
Zie haar aan, een bovenaards gloed
strijkt neer op haar rustige gelaat.
Vol hoop en blijdschap staat ze op.
Klaar om het leven achter haar te laten,
voor de Kracht die in haar huist.
Die het leven voorgoed veranderde.
‘In God geloof ik, Jezus is mijn Heer
de Weg, de Waarheid en het Leven.
Hij stierf voor mijn zonde, Hij verlost!
Ik ben vrij van de dood en het verderf,
niemand kan die vrijheid van mij ontnemen.’
Zo verliet ze het aardse leven, met een hemelse lach.
Het is geinspireerd op een moslima, die zich bekeerde tot Christen. Dit in een land waar Christendom verboden is. Ze kwam achter de Waarheid, ze stond er zó achter, dat ze haar leven gaf.
- Details
- Geschreven door: Emmerik - Koenekoop, Corry van (overl. 21-11-2011)
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 3481
toen de hemel doorkliefd werd
door de voerman met zijn paarden
danste zij in de heksenkring
bij het licht van de maan
en zocht ongehoord
door de vromen verdreven
in het duister van kerken
naar ‘n sprankje levenslicht
ze zocht stekeblind
in een wereld die doof was
voor haar roepstem naar de
God van haar jeugd
en welk mens oordeelt haar
wie is zelf zonder zonden
wie kan zeggen dat hijzelf
zoveel maal beter is
dan de heks die haar hart
in oprechtheid heeft gegeven
aan de God die haar bracht
bij de voet van zijn kruis
niemand anders dan de Man
die zijn hart liet doorboren
en het brood met haar brak
maar zelfs Hij oordeelt niet!