Hoge bedoeling

God heeft wellicht onvatbare wegen
voor een ieder: al wat misschien opblinkt,
verwint, plotseling of langzaam verzinkt,
en valt alles ogenschijnlijk tegen.

Op een schoon beekje roffelt regen,
geselt het water, dat dan vol modder stinkt.
Schier belemmerd door takken en stenen dringt
de stroom verder, onthutst en verlegen.

Zichzelf verliezend bruist de kleine mond,
gaat vloeiend met Wijdte mee, schept lichtglans:
een regenboog springt op, danst in het rond.

Zeven kleuren komen tot rust, spreken thans:
"Stil gelovend zwoegen, laag bij de grond,
straalt in d' Oneindigheid als lauwerkrans."