Aan Uw hand

Ze zitten bij de pakken neer,
achtervolgd door tegenslagen.
Zeker is, we krijgen nooit méér
dan wat we zelf kunnen dragen
en ondervinden keer op keer
dat U ons helpt met (ver)dragen,
want het is wis een feit steeds weer,
dat U er bent alle dagen.

Toch zijn er ook die verkiezen
niets van U te willen weten.
Ze kampen steeds met verliezen,
die U prompt worden verweten.
Ze zijn altijd aan het kniezen,
willen U het liefst vergeten.

Verlichten wilt U graag hun lot,
maar kunt niets doen zonder hun wil.
Inbreuk maken, een Godsverbod,
dus kijkt U toe, onmachtig, stil,
wachtend tot ze slikken hun trots,
zich willen schikken naar Gods Wil.

We danken U wel duizendmaal
voor voedsel in een hongerland,
voor een geslechte hinderpaal,
voor hulp en troost in oorlogsland,
de vluchteling van elke taal
veilig geleid in een vreemd land.
U staat steeds klaar voor ALLEMAAL
en reikt aan elk Uw Reddershand.