Van zwart naar wit

Op Oudjaarsavond in zwart-wit gekleed,
zwart voor het oude, wit voor 't nieuwe jaar,
dat was wat men vroeger ieder jaar deed,
van zwart naar wit, in uiterlijk zichtbaar,
van binnen hopend op een 'witter kleed'.

Een nieuw jaar verschoont het oude dat was,
de meeste mensen zijn vol goede moed,
ze hebben hoopvol geheven hun glas
op een jaar van geluk, gezond en goed.
Het zijn de drinkers van een halfvol glas.

Tal van anderen heffen ook hun glas,
doch die het komend jaar van angst zwart zien,
die leven in vrees : 'Stel dat het waar was,
dat ongeluk ons wacht, oorlog misschien ?'
Zij drinken vooraf al een halfleeg glas.

Beeldt men zich slechts onheil in, tegenslag,
maakt men zijn geest zelf ziek en depressief,
in plaats van dat men hijst de vreugdevlag,
het goede verwacht en blijft positief,
God dankend dat Hij hem draagt door de dag.

Elk nieuw jaar is een ongewisse tijd,
die allen als 't ware wordt opgelegd.
Laat het doemdenken los en vul de tijd
met zinvoller droomdenken*, zogezegd,
het denken blijft verschoond van nijd en strijd.

De toekomst in zwart zien reeds bij voorbaat,
verheugt het duister, berooft ons van licht.
Een vertrouwen dat ons nimmer verlaat
schenkt Hij, die ons gemoed vult met Zijn licht,
wit Licht dat 't zwart van onze geest verslaat.

* gedachten aan wensdromen die uitkomen

Psalm 56: 4  In mijn bangste uur vertrouw ik op U.
Psalm 23: 4  Al gaat mijn weg door een donker dal, ik vrees geen gevaar, want U bent bij mij.  .......