- Details
- Geschreven door: Velthof, Trudis
- Categorie: Oorlog/rampen/vluchten
- Hits: 6751
Even voor de brug
lag een jongen kind haast nog
tussen de resten van het gevecht.
Zijn uniform besmeurd
een been verdraaid onder hem
alsof het in het andere was geschoven.
Hij was moe te moe om op te staan
en bleef liggen
tot het laatste reveille werd geblazen.
lag een jongen kind haast nog
tussen de resten van het gevecht.
Zijn uniform besmeurd
een been verdraaid onder hem
alsof het in het andere was geschoven.
Hij was moe te moe om op te staan
en bleef liggen
tot het laatste reveille werd geblazen.
Trudis Velthof
ingezonden 28 juli 2004
- Details
- Geschreven door: Velthof, Trudis
- Categorie: Verdriet
- Hits: 8780
Een zilveren sluier
Spreidt zich uit
Over struiken en gras
Verhult vele geheimen
Na een koele zomernacht
Dauwdruppels hangen
Als kleine regenbogen
Te schitteren in een web
Omringd door een geur
Van vochtig aarde
Vroege zonnestralen
Trekken hun baan
Doorbreken de sluier
Druppels vallen
Als tranen in het gras.
Spreidt zich uit
Over struiken en gras
Verhult vele geheimen
Na een koele zomernacht
Dauwdruppels hangen
Als kleine regenbogen
Te schitteren in een web
Omringd door een geur
Van vochtig aarde
Vroege zonnestralen
Trekken hun baan
Doorbreken de sluier
Druppels vallen
Als tranen in het gras.
Trudis Velthof
ingezonden 28 juli 2004
- Details
- Geschreven door: Velthof, Trudis
- Categorie: Afscheid
- Hits: 4851
Een dikke mist
Duwt mij onverstoorbaar voort
Lichtgevende bladeren
Dwarrelen
In een helder schijnsel
Zij roepen mij van verre
Mijn benen
-slap- en willoos-
Zweven mee
Als ik
Met onbeheerste bewegingen
Mij aan de mist omhoog trek
Om het licht te omhelzen.
Duwt mij onverstoorbaar voort
Lichtgevende bladeren
Dwarrelen
In een helder schijnsel
Zij roepen mij van verre
Mijn benen
-slap- en willoos-
Zweven mee
Als ik
Met onbeheerste bewegingen
Mij aan de mist omhoog trek
Om het licht te omhelzen.
Trudis Velthof
- Details
- Geschreven door: Velthof, Trudis
- Categorie: Hiernamaals | Verwachting
- Hits: 6456
Door 'n schemerige tunnel
gleed ik weg
naar 'n blauw-wit schijnsel
Vage gestalten
riepen mijn naam
Namen mij mee
naar stille oorden
Een toegestoken hand
ging als een warmtebron
door mij heen
Verdreef
droefheid en kilte
versterkte
mijn lichaam en geest.
gleed ik weg
naar 'n blauw-wit schijnsel
Vage gestalten
riepen mijn naam
Namen mij mee
naar stille oorden
Een toegestoken hand
ging als een warmtebron
door mij heen
Verdreef
droefheid en kilte
versterkte
mijn lichaam en geest.
Trudis Velthof
ingezonden 28 juli 2004
- Details
- Geschreven door: Velthof, Trudis
- Categorie: Afscheid
- Hits: 9780
woord'loos
deelde hij honing uit
aan larven in hun
eenzame cel
honing van het evangelie
die bleke gezichten
kleur moest geven
een kleine larve
klom na zijn vrijlating
als een jonge god
op moeders vleugel
en speelde een overture
van chopin
later
nam de herder hem mee
naar de tuin
waar bijen zoemden.
deelde hij honing uit
aan larven in hun
eenzame cel
honing van het evangelie
die bleke gezichten
kleur moest geven
een kleine larve
klom na zijn vrijlating
als een jonge god
op moeders vleugel
en speelde een overture
van chopin
later
nam de herder hem mee
naar de tuin
waar bijen zoemden.
Trudis Velthof
nov. 90
- Details
- Geschreven door: Velthof, Trudis
- Categorie: Overlijden
- Hits: 5255
Een gouden hand
Plooit hemelse gordijnen
De poort van vrede en rust
Staat open
Weer wordt er iemand geroepen
Hoe groot is de stilte de leegte
Verbijstering
Plooit hemelse gordijnen
De poort van vrede en rust
Staat open
Weer wordt er iemand geroepen
Hoe groot is de stilte de leegte
Verbijstering
Trudis Velthof
ingezonden 27 juli 2004
- Details
- Geschreven door: Verschuren, Frank
- Categorie: Bezinning
- Hits: 6588
Wachtend tot hun bladeren zullen vallen.
alleen de den staat op de top,
hij spartelt, springt en draait niet met de groep.
maar zijn naalden zullen nooit vallen.....
Frank Verschuren
4 juni 2004
- Details
- Geschreven door: Verwaal, Jelly (overl. 14-09-2022)
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 5224
Heer, leer mij mijn dagen tellen
slechts een handbreed
is het leven
leg mijn hand in de Uwe
en geef de vijf vingers
een taak:
laat mijn duim een
duimstok zijn
metend met Uw maat
grenzeloos vergevend
en vergetend
laat mijn wijsvinger
de ander de weg wijzen
naar boven
laat mijn middelvinger
mij steeds laten zien
wie het Middelpunt is
van mijn leven
laat mijn ringvinger
liefde brengen
daar
waar liefdeloosheid heerst
en laat mijn pink, Heer,
laat die kleinste vinger
de kleine dingen groot maken
de kleine wonderen van elke dag
tot één grote vreugde
laat zó mijn hand, Heer, een werktuig zijn in Uw hand.
slechts een handbreed
is het leven
leg mijn hand in de Uwe
en geef de vijf vingers
een taak:
laat mijn duim een
duimstok zijn
metend met Uw maat
grenzeloos vergevend
en vergetend
laat mijn wijsvinger
de ander de weg wijzen
naar boven
laat mijn middelvinger
mij steeds laten zien
wie het Middelpunt is
van mijn leven
laat mijn ringvinger
liefde brengen
daar
waar liefdeloosheid heerst
en laat mijn pink, Heer,
laat die kleinste vinger
de kleine dingen groot maken
de kleine wonderen van elke dag
tot één grote vreugde
laat zó mijn hand, Heer, een werktuig zijn in Uw hand.
Jelly Verwaal
ingezonden 6 februari 2005 door Hannie Rollema
- Details
- Geschreven door: Verwaal, Jelly (overl. 14-09-2022)
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 13406
Bidden is...
in gesprek zijn met je vader
praten tegen je vriend
die je vertrouwt
en aan wie je
het meest intieme
durft te vertellen.
Bidden is...
praten met de ander
veel of weinig zeggen
gewoon
zonder gezwollen toon
zonder opgeblazen woorden.
Bidden is...
niet altijd vrágen
om meer
niet altijd reiken
naar het onbereikbare.
Bidden is...
soms alleen een zucht
soms alleen een schreeuw
soms alleen een s.o.s.
Bidden is...
Uw wil geschiede.
in gesprek zijn met je vader
praten tegen je vriend
die je vertrouwt
en aan wie je
het meest intieme
durft te vertellen.
Bidden is...
praten met de ander
veel of weinig zeggen
gewoon
zonder gezwollen toon
zonder opgeblazen woorden.
Bidden is...
niet altijd vrágen
om meer
niet altijd reiken
naar het onbereikbare.
Bidden is...
soms alleen een zucht
soms alleen een schreeuw
soms alleen een s.o.s.
Bidden is...
Uw wil geschiede.
Jelly Verwaal
ingezonden door Hanny Rollema d.d. 30 maart 2005
- Details
- Geschreven door: Verweijen, M.
- Categorie: Bezinning
- Hits: 3838
Graaf niet in je hart naar verloren vriendschappen
Graaf niet in je ziel naar onbeantwoorde liefde
Graaf niet in je geest naar teleurstelling van mensen
Graaf niet in je maag naar gemiste kansen
Maar vul je longen met zuivere lucht
Graaf je door het duister naar het licht
Buig niet voor het kwaad door mensen aangedaan
Kniel niet voor de rijken
Wankel niet voor mensen die het zo goed weten
Buig alleen je hoofd voor de Heer
Zwelg niet in medelijden voor jezelf of een ander
Maak je niet boos over gemis
Wordt niet jaloers omdat het hun beter gaat
Maar verhef je hoofd omdat je gelooft
Wordt niet verdrietig omdat je je nu alleen voelt
Wees niet bang omdat iedereen tegen je is
Voel geen pijn waneer het duister zich laat gelden
Ik ben bij je
Vul je longen met lucht
Vul je hart met vuur
Geef je ziel de vrijheid
Vul je maag met het brood van de Heer
En voel je dan het bloed nog koken
Kom dan bij Mij
Voel je het zuur branden
Zeg het dan tegen Mij
Was je met het levend water
En reinig je met Mijn lichaam
Ik ben er
Voor jou
M. Verweijen
ingezonden 1 november 2004
- Details
- Geschreven door: Verwimp, Kristien
- Categorie: Angst
- Hits: 7732
Geef me de sterrenhemel
een onbeschreven blad
waar ik kan vertellen over gedachten
hersenspinsels die 'k gister had
en een wolk
waar 'k altijd op zweven mag
om te zoeken naar mensen
die 'k lang geleden nog zag
'k geef jou de zee, de oceaan
en 'n schip om ze te bevaren
dan vind je weer rust om verder te gaan
en de zee zal je geheimen bewaren
'k wil vluchten naar m'n hemel
achter m'n sterren verschuilen
even weg van al 't gewemel
waar niemand me ziet huilen
jij vlucht weg naar jou zee
zonder om te kijken
en 'k voel wel met je mee
maar of 'k echt begrijp zal later blijken
sterrenhemel volgeschreven
met zeeën van gedachten
gevoelens in menig hart verweven
kijk omhoog, je mag me verwachten
- starss -
Kristien Verwimp
- Details
- Geschreven door: Vittali, Willy
- Categorie: Verdriet
- Hits: 8299
Mag ik verlangen naar dat wat is geweest?
De geur van de zomer, de kleur van de zee?
Heimwee naar vogelgeluiden en de zon?
Het web van de spin in de bloembak op het balkon.
Ik heb geen tranen meer,
Mijn ziel lijkt gevangen in ijskristallen.
Mijn geest is verstard, verward.
Ik wilde dat ik huilen kon.
Ik mis de zon.
De vlammende kleuren van wilde papaver.
De geur van het pasgemaaide klaver
Waarop ik dansen kon.
De zilte wind, het blauw.
O Zon. ik mis jou.
Willy Vittali
ingezonden 6 september 2004
- Details
- Geschreven door: Vlasblom, Chiela
- Categorie: Bezinning
- Hits: 5116
Jaag niet achter het verleden aan
Verlang niet naar de toekomst
Het verleden is niet meer,
De toekomst nog niet begonnen
Chiela Vlasblom
- Details
- Geschreven door: Vlies, Irene van der
- Categorie: Bezinning
- Hits: 10035
als ik denk
aan het leven
dan voel ik
de koude adem
van de dood
in mijn nek
bepeins ik de dood
dan borrelt en sist
het leven in mij
ik lach en ben vrij
Irene van der Vlies
- Details
- Geschreven door: Vlies, Irene van der
- Categorie: Afscheid
- Hits: 10328
hand van liefde
streel nog eens
mijn hart
het zwart
van de dood af
hand van liefde
omvat mijn
aarzelend vertrouwen
en blijf van me houden
als ik reeds lang
niet meer ben
Irene van der Vlies
- Details
- Geschreven door: Vlies, Irene van der
- Categorie: Afscheid
- Hits: 6171
soms verlies je
in het zicht van de haven
toch de moed
de hoop
de wens
en blijft alleen
het zeker weten
op een dag
vaar je de laatste
ankerplaats voorbij
geef je dan
maar over
aan Hem
Die alles volbracht
Irene van der Vlies
- Details
- Geschreven door: Vons Kohsiek, Jancorly
- Categorie: Ziekte
- Hits: 9558
Houd moed lieve ma
Zolang je kan
En als het niet meer gaat
Laat los
Leg je bij het onafwendbare neer
En leg je hoofd in de handen van onze lieve Heer
Je hebt veel goeds gedaan
En dankbaar herkennen wij
de vele dingen die je ons hebt gegeven
We zouden willen dat het nog langer zou gaan
En dat je weer even zonder pijn, verdriet en moeheid mag leven
Maar waar haal je de kracht vandaan
Wanneer het lichaam niet meer wil
Verstomt de Geest, de wil
Om nog verder te gaan
Waar haal je dat laatste beetje moed en kracht vandaan?
Hoe graag wij je hier ook houden
Het is goed lieve ma
Je hebt al heel lang gestreden
huil maar zacht,
Lieve ma, het mag echt
Je hebt genoeg geleden
Als het echt niet meer gaat
Weet dat wij je telkens weer
opnieuw zullen ontmoeten
En hopelijk nog een keer
Je lijfelijk mogen omarmen en begroeten
Maar als het echt niet meer gaat
Laat los, lieve ma
En weet je geborgen bij onze Heer
Jancorly Vons Kohsiek
- Details
- Geschreven door: Vos, Martine de
- Categorie: Eenzaamheid
- Hits: 7107
gevoel van leegte
wordt gevuld door Zijn aanwezigheid
Hij houdt me vast
en doorbreekt de kille eenzaamheid
gevoel van zwakte
wordt verandert in ongekende kracht
Hij heelt de wonden
met Zijn onbegrensde macht
gevoel van schaamte
wordt weggewassen door Zijn tranen
Hij geeft me terug
dat wat mensen mij ontnamen
Martine de Vos
- Details
- Geschreven door: Vries, Romke de
- Categorie: Lijden
- Hits: 6211
Leed het is de kreet van de ziel,
dat geraakt is door een projectiel.
Een ziel van verdriet, wat er gebeurd is,
de ziel vergeet het niet.
Elke dag is een hel,je zit nooit goed in je vel.
Leed is net je lot, je voelt je kapot.
Pijn of verdriet wie voelt dat nou niet.
Wat is nou leed, het is net een kleed.
Bedekt met het kleed verberg je je leed.
En demp je je kreet.
Wanneer stopt het nou de pijn en het gerouw.
Bid dan tot God ,je voelt je al gauw minder kapot.
dat geraakt is door een projectiel.
Een ziel van verdriet, wat er gebeurd is,
de ziel vergeet het niet.
Elke dag is een hel,je zit nooit goed in je vel.
Leed is net je lot, je voelt je kapot.
Pijn of verdriet wie voelt dat nou niet.
Wat is nou leed, het is net een kleed.
Bedekt met het kleed verberg je je leed.
En demp je je kreet.
Wanneer stopt het nou de pijn en het gerouw.
Bid dan tot God ,je voelt je al gauw minder kapot.
Romke de Vries
- Details
- Geschreven door: Wesdorp, Kees
- Categorie: Troost & Bemoediging
- Hits: 12254
Als je zorgen hebt -
een leven vol verdriet -
door tranen niets meer ziet,
maak Ik ze alle droog.
Ik blijf bij jou.
O, als je-eens weten zou,
wat Ik voor jou wil zijn!
Als een brug over donker water
wil Ik zijn voor jou!
Als een brug over dod'lijk water
ben Ik Gids voor jou!
Als je 't moeilijk hebt -
angst drukt op je neer -
het leven doet je zeer,
kom Ik je helpen.
Ik neem jouw deel,
ja, Ik draag de last.
Als geen vriend meer jou troost,
als een Brug over donker water
wil Ik zijn voor jou!
Als een Brug over dod'lijk water
ben Ik Heer voor jou!
Houd je aan Mij vast,
Kom tot Mij!
Ik blijf j' altijd nabij,
Ik geef je alle rust.
Voor jou aan 't kruis
heb Ik geleden!
Ik pleit bij God voor jou!
Als een Brug over donker water
ben Ik Heer voor jou!
Als een Brug over dodelijk water
leid Ik je naar 't Behoud!
een leven vol verdriet -
door tranen niets meer ziet,
maak Ik ze alle droog.
Ik blijf bij jou.
O, als je-eens weten zou,
wat Ik voor jou wil zijn!
Als een brug over donker water
wil Ik zijn voor jou!
Als een brug over dod'lijk water
ben Ik Gids voor jou!
Als je 't moeilijk hebt -
angst drukt op je neer -
het leven doet je zeer,
kom Ik je helpen.
Ik neem jouw deel,
ja, Ik draag de last.
Als geen vriend meer jou troost,
als een Brug over donker water
wil Ik zijn voor jou!
Als een Brug over dod'lijk water
ben Ik Heer voor jou!
Houd je aan Mij vast,
Kom tot Mij!
Ik blijf j' altijd nabij,
Ik geef je alle rust.
Voor jou aan 't kruis
heb Ik geleden!
Ik pleit bij God voor jou!
Als een Brug over donker water
ben Ik Heer voor jou!
Als een Brug over dodelijk water
leid Ik je naar 't Behoud!
Kees Wesdorp
ingezonden 22 september 2004
- Details
- Geschreven door: Westerink, Marleen
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 3586
Heer,
mijn naaste
was hongerig
en ik heb hem
geen eten
gegeven.
Ik was weer
even vergeten
om te denken aan
dat wij dankzij U
in de woestijn
konden overleven.
Heer,
mijn naaste
was dorstig
en ik heb hem
de beker
onthouden.
Ik was weer
even vergeten
dat Uw handen
mij een beker
altijd voor
zouden houden.
Heer,
een vreemdeling
kwam tot mij
en ik heb hem
niet in mijn huis
genomen.
Ik was weer
even vergeten
dat ik
dag en nacht
bij de Vader
mag komen.
Heer,
mijn naaste
was naakt
en ik heb hem
niet eens gekleed.
Ik was weer
even vergeten
dat toen ik 't koud had
U het was
die de mantel van
liefde om mij deed.
Heer,
mijn naaste
was ziek
en ik heb hem
nooit eens
een keer bezocht.
Ik was weer
even vergeten
dat ik bij U
genezing
voor eeuwig
ontvangen mocht.
Heer,
mijn naaste
was gevangen
en ik ben hem
nooit eens
naderbij gekomen.
Ik was weer
even vergeten
dat U de straf
die ik zo
had verdiend
mij heeft ontnomen.
Al die tijd
had ik moeten weten
dat Hij die
op de troon gezeten
mij nooit
nee, nooit zou vergeten.
mijn naaste
was hongerig
en ik heb hem
geen eten
gegeven.
Ik was weer
even vergeten
om te denken aan
dat wij dankzij U
in de woestijn
konden overleven.
Heer,
mijn naaste
was dorstig
en ik heb hem
de beker
onthouden.
Ik was weer
even vergeten
dat Uw handen
mij een beker
altijd voor
zouden houden.
Heer,
een vreemdeling
kwam tot mij
en ik heb hem
niet in mijn huis
genomen.
Ik was weer
even vergeten
dat ik
dag en nacht
bij de Vader
mag komen.
Heer,
mijn naaste
was naakt
en ik heb hem
niet eens gekleed.
Ik was weer
even vergeten
dat toen ik 't koud had
U het was
die de mantel van
liefde om mij deed.
Heer,
mijn naaste
was ziek
en ik heb hem
nooit eens
een keer bezocht.
Ik was weer
even vergeten
dat ik bij U
genezing
voor eeuwig
ontvangen mocht.
Heer,
mijn naaste
was gevangen
en ik ben hem
nooit eens
naderbij gekomen.
Ik was weer
even vergeten
dat U de straf
die ik zo
had verdiend
mij heeft ontnomen.
Al die tijd
had ik moeten weten
dat Hij die
op de troon gezeten
mij nooit
nee, nooit zou vergeten.
Marleen Westerink
- Details
- Geschreven door: Wijgerden, Cees van
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 4704
Alleen langs het water.
Denkend over mijn leven,
hoe het allemaal anders moet.
Soms heb je dat gevoel,
schuldgevoel,
met mezelf niet in het reine kunnen komen.
Plotseling hoor ik in de verte stemmen.
Toen ik opkeek,
zag ik een menigte.
Blij al zingend trekken zij voort.
Een heilig koor, ze komen dichterbij,
ik zie mensen in kleren wit als sneeuw.
Een heilige gloed volgt hen,
als sterren flonkeren zij.
Zingend trekken zij voort.
Jongeren, volwassenen, gedetineerden,
drugverslaafden,
verschoppelingen,
eenzamen,
weduwen,
weduwnaars enz.
Zingend trekken zij voort.
Komend uit de verdrukking,
komend uit ellende,
komend uit een oorlog,
komend uit het vuil van deze eeuw.
Schoongewassen door het bloed van Jezus
standvastig gebleven.
Overwonnen zij de duivel en zijn rijk.
Zij hebben overwonnen!
Met het kruis als middelpunt.
Met vrede in hun hart kunnen zij juichen.
Zo trok deze menigte voorbij.
En toen het stil werd, besefte ik pas,
wat heiligheid is.
Geheiligd zijn door Uw Geest,
verlang ik er naar,
om met hen mee te lopen,
om met hen te overwinnen.
Te juichen voor Uw troon.
Maar Heer,
Ik leef nog,
ik moet nog groeien,
ik moet mijzelf, steeds meer en meer loslaten.
Dank u,
dat ik een klein stukje mocht proeven van dat Heilig koorCees van Wijgerden
Ingezonden 27 april 2005
Gewoon.... een tiener! gedichtensite door Cees van Wijgerden. Klik hier
- Details
- Geschreven door: Wijgerden, Cees van
- Categorie: Verdriet
- Hits: 10537
Ik kan niet meer huilen.
Niet meer huilen om jou gemis.
Je hebt zoveel aan mij gegeven,
het was je lach,
je groet,
je denken zo positief.
Nu is de stilte gevallen.
Je bent niet meer.
De laatste weken waren zwaar,
bijna onmenselijk
het verdriet is "in" mij, "met" mij,
mijn tranen opgedroogd.
Het lied waaruit jij kracht putte.
Het lied dat zweefde boven jouw open graf,
"tot 'k eenmaal hierboven
U eeuwig mag loven
Als 'k juichend zal staan
bij uw stralende troon."
Dat lied zingt stil in mijn hart.
Dat kostbare moment bewaar ik,
bewaar ik in mijn hart.
Het geef mijn kracht om door te leven,
het geheim wat we samen kenden,
het geheim wat we samen deelden,
het geheim van jouw leven.
"De bron"
onze bron,
Jezus liefde!
Niet meer huilen om jou gemis.
Je hebt zoveel aan mij gegeven,
het was je lach,
je groet,
je denken zo positief.
Nu is de stilte gevallen.
Je bent niet meer.
De laatste weken waren zwaar,
bijna onmenselijk
het verdriet is "in" mij, "met" mij,
mijn tranen opgedroogd.
Het lied waaruit jij kracht putte.
Het lied dat zweefde boven jouw open graf,
"tot 'k eenmaal hierboven
U eeuwig mag loven
Als 'k juichend zal staan
bij uw stralende troon."
Dat lied zingt stil in mijn hart.
Dat kostbare moment bewaar ik,
bewaar ik in mijn hart.
Het geef mijn kracht om door te leven,
het geheim wat we samen kenden,
het geheim wat we samen deelden,
het geheim van jouw leven.
"De bron"
onze bron,
Jezus liefde!
Cees van Wijgerden
Ingezonden6 mei 2005
Gewoon.... een tiener! gedichtensite door Cees van Wijgerden. Klik hier
- Details
- Geschreven door: Wijgerden, Cees van
- Categorie: Verdriet
- Hits: 7471
Je maakt het mee,
ineens.
Je kunt het niet begrijpen,
maar je ervaart het wel.
Je wordt niet begrepen,
niet geaccepteerd.
Je eigenwaarde,
je eigen ik
worden door anderen de grond in geboord.
Dan voel je je zo leeg, zo onbeschrijfelijk leeg,
een gevoel dat je niet kunt omschrijven.
Je weet er geen weg mee.
God, dank U,
dat U me wel begrijpt,
dat U me zo gemaakt hebt,
dat ik mag zijn,
een parel in Uw hand.
God, dank U,
dat ik mag schitteren in Uw ogen,
dat U me bijna goddelijk hebt gemaakt.
Geef, dat ik zie,
dat mijn leven zinvol is,
dat ik er mag zijn
voor hen die me wél begrijpen.
Dank U, God, voor wie U bent.Cees van Wijgerden
Ingezonden 28 april 2005
Gewoon.... een tiener! gedichtensite door Cees van Wijgerden. Klik hier
- Details
- Geschreven door: Wijgerden, Cees van
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 4380
Vader,
soms is er het gevoel,
dat je wegzinkt,
dat je niet wordt begrepen,
dat je alleen staat.
Met pijn in je hart
val je steeds verder in een diep, diep ravijn.
Dank U, Vader,
dat U me dan omringt,
me koestert, en niet uit het oog verliest,
zoals een arend zijn jongen leert vliegen
en klapwiekend boven hem rondzweeft,
en als het jong neerstort, het op de vleugels neemt.
Vader,
laat me dan ook zo zweven,
steeds hoger en hoger uit dat diepe ravijn.
En leer me dan te mogen opzien naar dat kruis,
waaraan eens mijn Heiland stierf.Naar Deuteronomium 32:11
Cees van Wijgerden
gedicht uit 2002
Ingezonden 8 maart 2005Gewoon.... een tiener! gedichtensite door Cees van Wijgerden. Klik hier