- Details
- Geschreven door: Kijzer, Annet
- Categorie: Pasen Lijdenstijd
- Hits: 912
hun tranen
voor de ZIJNE
uit
HIJ loopt
vooruit
(n.a.v. Lucas 19:41-44)
- Details
- Geschreven door: Honkoop, Corrie
- Categorie: Pasen Lijdenstijd
- Hits: 1459
Pilatus heeft getracht Hem vrij te laten,
niet alleen gewaarschuwd door zijn vrouw
maar ook vanbinnen overtuigd van Jezus’ onschuld.
Maar o, wat bracht het volk hem in het nauw!
Hij had Hem ondervraagd maar na ‘t verhoor
kon hij alleen maar zeggen: “Deze heeft geen schuld.”
En hoewel hij wist dat zij uit nijd Hem wilden doden,
heeft hij uit vrees voor zijn positie toch hun wens vervuld.
Een laatste poging had hij ondernomen
en Bar-abbas met Jezus voor het volk gesteld,
aan hen de keus gelaten wie aan ‘t kruis moest sterven
maar ‘t vonnis van het volk werd over Hém geveld.
~~~~~~
Dwars door ’t gekonkel van Pilatus en het oordeel van het volk,
sprak echter vanuit het heilig recht een Goddelijke stem:
“Wij zijn van eeuwigheid al overeengekomen
dat Hij betaalt dus Ik vind álle schuld in Hem!”
Mattheüs 27:13-26 | Spreuken 8:23 | Johannes 17:4
- Details
- Geschreven door: Walraven, Angela - overleden 17-10-2024
- Categorie: Ziekte
- Hits: 921
In de kou door de sneeuw,
door storm ook en door regen:
vooral een ouder lijf kan daar niet
zo goed meer als eerst nog wel tegen.
In de kou in je woning:
je voelde je er een tijdlang
zo senang, als ware je koning.
Voldoende financiën ontbreken
om die aangenaam te verwarmen,
en velen niet, weet je vanuit de media,
want het nieuws heb je steeds bekeken.
In de kou door je ongezondheid,
want door niets word je nog warm.
Er zou tóch niet tegenop te stoken zijn:
ook innerlijk voel je jezelf zo koud en arm.
In de kou voel je jezelf staan:
er wippen zo weinig mensen aan.
Gezelligheid zou je hart verwarmen,
je was er zelf áltijd, vol van erbarmen.
In al die kou geniet je maar
in stilte van zon door je ramen.
Je snapt dat ze niet meer kwamen,
want druk met zichzelf is er geen tijd,
terwijl men verdriet en ziekte liefst mijdt.
In de kou (zoveel is verdwenen)
steeds meer in de liefde van die Ene.
Hij zegt: “IK laat je niet in de kou staan,
kom maar thuis bij Mij, want je mag gaan.
Ik sta klaar om jou te ontvangen in Mijn huis,
daar is kou noch rouw, geen ziekte en verdriet,
tranen, moeite, welke pijn ook, je ervaart het niet.
Leg alvast alles maar in Mijn warme hart en handen
en voel Mijn warme liefde, waarin je veilig zal landen.”
Openbaring 21:3-7 | 22:5
Voor een oudere, zieke bekende die me vandaag een berichtje zond.
- Details
- Geschreven door: Poelman-Duisterwinkel, Coby
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 844
boven het stille meer
spiegelt een straal van liefde,
'k verlang Uw wederkeer.
Het licht vanuit Uw hemel
beschijnt ons met Uw gloed,
ik lees er Uw nabijheid,
Uw vrede voelt zo goed.
U kent onze gedachten,
alles wat in ons leeft,
U hoort onze gebeden,
ook als de aarde beeft.
U schreef het lang geleden
wat ons te wachten staat
voor U ons komt verlossen
en alles hier vergaat.
Hier op dit mooie plekje
deelt U een stukje zicht
van waar U staat te wachten
in Uw omvangrijk licht.
- Details
- Geschreven door: Mellaert, Lina van
- Categorie: Pasen 40-dagentijd
- Hits: 1641
en dool rond
in het dal der leegte,
waar alleen mijn vragen
wonen...
Ik kan er mezelf
niet langer ontlopen.
Ik vond er zovele sporen
van herinneringen
in het oude zand.
Waar was ik fout?
Waar was de ander fout?
Wat durf ik niet te zien
in mezelf, in de anderen?
Mijn voeten tasten
naar de aarde,
naar het spoor van God.
Dorstig zoek ik naar
voetsporen van hoop
en vergeving in het zand.
En zie!
Ik ervaar er zo intens:
U komt langs me staan, Heer!
Wilt U me water geven
om te overleven?
Mag het kansen tot groei,
tot eeuwig leven geven.
- Details
- Geschreven door: Walraven, Angela - overleden 17-10-2024
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 794
20 maart 2023, op die avond vangt de lente weer aan.
In noordelijker streken bomen en struiken groener,
terwijl planten, groot en klein, bloeien gaan
en sommige vogels zijn vroege broeder.
Hoewel toch zoveel vragen stellend,
bijna drieënzeventig lentes tellend,
ben ik me nu pas af gaan vragen
hoe men kwam tot léntedagen.
Het woord lente blijkt een oude afleiding
en heeft met verwijzing naar “lang” betrekking
op het lengen van de dagen, langere tijd helder licht,
met op de laatste zondag van maart de zomertijd ingaan:
daar kom je echt niet onderuit, in de praktijk is het verplicht,
maar echter door ontregeling van je biologische klok en ontstaan
van hartinfarcten, veel meer, alsook in allerlei vormen van verkeer.
Lente is bovendien aan het Duitse Lenz verwant.
Ook aan het Engelse Lent: vasten- of veertigdagentijd;
aan die periode in het kerkelijk jaar kregen velen het land.
Frühling, Spring, Printemps en Primavera, ons voorjaar tevens,
doen naar Pasen uitzien, feest, in die periode met blijdschap verbeid{jcomments on}
vanwege op allerlei fronten fris ontloken, vernieuwde en herboren levens.
Het wordt geleidelijk, maar duidelijk waarneembaar, warmer.
De kans op vorst neemt af, maar land en water veel armer,
want we reizen ver, al is vliegen in vele opzichten duur,
toch is in onze directe nabijheid zoveel mooie natuur.
Kijk, luister, ruik, voel en je ervaart wat ik bedoel:
je hoeft je niet ver te vertreden voor ervaren
van het lentewonder, dichtbij te ontwaren.
Het is allemaal niet eens op te noemen,
die rijke aanwas van lentebloemen,
haast onzichtbaar en stil zoemen
van minuscule mugjes, vliegjes,
diertjes in verholen wiegjes.
Uit verscholen holen komt het lentewonder boven:
geef je zintuigen de kost, want dan ga je erin geloven.
1 maart 2023: vroeg voorjaar. Frühling (Duits), Spring (Engels), Printemps (Frans), Primavera (Italiaans, Spaans, Portugees). In Nederland en België getuigen de vele woorden ervoor van het belang van de wonderlijke lente.
- Details
- Geschreven door: Holleman Kropff, Jolanda
- Categorie: Algemeen Gevoel
- Hits: 936
en mogelijk in dankbaarheid
ontvangen wat langsfladdert en
onverwachts op je pad komt?
Niets gebeurt voor niets,
ook dit moment biedt helderheid
en juist in onverwachte
vanuit het hart gegeven
geschenken zit schoonheid
van het leven verborgen.
Gedeelde herinnering
aan hoe goed het was en is.
- Details
- Geschreven door: Holleman Kropff, Jolanda
- Categorie: Vrucht dragen
- Hits: 924
loop je je weg vaak solo
voelt het leven soms eenzaam
ook als het schitterend kleurrijk is.
Diep kunnen genieten van perfectie,
zien hoe mooi dat is, maar
niemand die je echt begrijpt
geeft toch een diep gemis.
In het maaiveld loopt de Zaaier
Hij ziet en hoort je gaan
maar één gebed bij jou vandaan
herken je plotseling Hem.
Geef wat je te geven hebt
leef wat je te leven hebt
in dankbaarheid aan Hem:
jouw eigenheid en stem!
Aanbevolen lied: Nog voordat je bestond; Opwekking 599
- Details
- Geschreven door: Werners Elle
- Categorie: Pasen (opstanding)
- Hits: 1632
geestdriftig als de zomerzon
die gonzend neerzoemt
op het koude harde staal
niet klakkeloos
maar als een parachute
op een besneeuwd talud
ik won het van de duisternis
al ging ik door een donker dal
ik plooide me naar de dagen
vannacht ontdekte ik
hoe zacht de Hemel fluisteren kan
al ging ik door een donker dal
Zijn stok en staf zij steunden mij
- Details
- Geschreven door: Boer-Kosmeier, Anita den
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 941
Kent u de dansende kraanvogels en futen
het harige ei-leggende vogelbekdier
de zingende walvissen in de zee?
God schiep ze alle met veel plezier.
Wetenschappers denken in categorieën
God echter schiep in Zijn almacht
niet alles in de natuur past in een hokje
zoals de kookaburra die lacht.
Het geëmancipeerde Kasuarisvrouwtje
prachtige kleuren en groter dan haar man
de paradijsvogel soms met zo uitbundige veren
dat hij met moeite vliegen kan.
De butcherbird met zijn fluitconcert
het zeepaardje waarvan de man “baart”
de heremietkreeft die een huisje steelt
en wat weet u over een luiaard.
Gods natuur is een bron van vreugde
de dingen zijn soms niet wat het lijkt
je raakt er nooit op uitgekeken
kennis hiervan heeft mijn leven verrijkt.
- Details
- Geschreven door: Holleman Kropff, Jolanda
- Categorie: Algemeen Tijd
- Hits: 1043
is overleden
en ik herinner me
hoe zij wanhopig
probeerde
mij te vormen
naar haar beeld
in haar ogen groot
in de mijne te klein
maar nu
-met de mildheid
van wat jaartjes later-
denk ik
dat we allebei
een andere bril
nodig hadden.{jcomments on}
- Details
- Geschreven door: Holleman Kropff, Jolanda
- Categorie: Algemeen Gevoel
- Hits: 1024
waar ik mijn
fladderende gedachten
te rusten leg.
Ze wiegen laat
tussen houvast
van takken
verscholen tussen
veilig bladergroen
tot slechts rest
wat waarde heeft
alle overtolligheid
mijn geest
verlaten heeft.
- Details
- Geschreven door: Marion De Graaf
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 827
Het heelal lijkt langzaam open te scheuren
De hemel vult zich met wonderlijke kleuren
Een waarlijke kleurenpracht
Dansend in een heldere nacht
Met kleuren als van edelstenen
Die de wereld entertainen
Jaspis, sardius en smaragd
Een afstraling van Gods heerlijkheid, Gods macht
Dit alleen kan God de Vader creëren
Geniet van deze hemelse sferen.
- Details
- Geschreven door: Beijersbergen-Groot, Diny
- Categorie: Bezinning
- Hits: 908
Het wordt door tijd geschreven.
Het maakt niet uit in welke taal.
De tijd is ook het leven.
Het groeit steeds door de jaren heen.
Soms onvoorspelbaar en verward.
Dan vrolijk, als de zon weer scheen.
Soms met veel woorden. Koud en hard.
Door alles heen is toch die hand
die doorschreef en bewaarde.
Die vasthield en met sterke band
door alles heen het leven spaarde.
Bij 't einde komt het altijd goed.
Je komt dan bij de schrijver thuis.
En als je Hem dan blij ontmoet
is wat geschreven is je eigen huis.
- Details
- Geschreven door: Els Hengstman-van Olst
- Categorie: Ouderdom
- Hits: 1075
uit lang vervlogen tijd,
het zegt me eigenlijk niet veel
maar toch wil ik hem niet kwijt!
Want op die oude foto
zie ik een lieve vrouw,
ze heeft een zwarte jurk aan
en roesjes langs haar mouw.
Statig zit ze in een stoel
haar haar beschenen door wat licht
en als ik heel goed kijk
herken ik wat in haar gezicht!
Ik zie haar lieve ogen
met een stille lach erin
en als ik me niet vergis
heeft ze mijn vaders kin!
Lang kijk ik naar het kiekje
en peins erover na,
dan draai ik het plaatje om
en lees: "Dit is je overgrootmama!"
Dan begint het plots te dagen
en ik herken nog meer in haar,
ik zie er nu mijn vader in
en wat van mij word ik gewaar!
Ik heb een oude foto
en bewaar hem als een schat,
ik dank God met eerbied
dat ik zo'n "oma" heb gehad!
- Details
- Geschreven door: Mellaert, Lina van
- Categorie: Pasen 40-dagentijd
- Hits: 1670
Op bronzen heuvels zag Je
hoe macht de wereld regeerde.
Goud schitterde er in het zand.
Je keek er neer op valleien,
waar ooit Israël
vergeten oorlogen beleefde.
Zandstormen lieten er mensen
verstikken in hoogmoed.
En water kende er alleen
de smaak van zout
en bittere klachten.
Wie er ooit verdwaalde
stierf ver van huis...
Maar Jouw hart vocht.
Het bleef luisteren naar
de stem van de Vader,
die Je de weg wees,
verre van macht en geweld.
Hij voedde Je met
dadels en palmnoten.
Hij toonde Je hoe Je nederig
de weg moest volgen
naar Zijn schapen,
de weg van soberheid
en verdraagzaamheid.
- Details
- Geschreven door: Walraven, Angela - overleden 17-10-2024
- Categorie: Oorlog/rampen/vluchten
- Hits: 806
Vierentwintig twee vorig jaar
vielen strijdkrachten Oekraïne aan:
het zou om een korte Blitzkrieg gaan.
Wat ik al gauw dacht was dat niet waar.
Maak ik het nog mee, het staakt het vuren?
Maak ik het nog mee dat vrede wordt getekend?
Maak ik het nog mee dat er anders wordt gerekend?
Niet meer in getallen die zeggen hoe velen zijn gevallen?
Niet meer aangeduid met cijfers over bommen en granaten?
Niet meer die berekeningen over schade, wereldwijd nagelaten?
Die vragen komen in me op, niet zozeer vanwege eigen levensuren.
De mensen die beangst of onverschrokken
bij vreselijke geweldsstrijd zijn betrokken
hebben alle recht om zich af te vragen:
duurt het jaren, maanden, dagen?
Vierentwintig twee in Groningen:
een rapport benoemt vreselijke dingen.
Vooral ouderen zullen zich af gaan vragen:
maak ik waarmaken van beloftes nog wel mee
tijdens mijn eigen al zo lang moeilijke levensdagen?
Vierentwintig twee in Syrië en Turkije,
in Brazilië, Irak, Iran, Soedan, Arabië
mensenrecht met voeten getreden.
Tot puinhopen vervallen woningen:
raakt het uit onze herinneringen?
“Dat gaat daar toch eenmaal zo,
ik gaf wat geld, heb gebeden.
Dat die ellende verbetert
maak ik echt niet mee.”
Berustend, fatalistisch,
moegestreden en cynisch,
verwijtend en ook sarcastisch,
geloof, hoop en liefde agressief
de grond in boren en niet meer lief
voor de medemens, maar polariseren,
beschaamd vertrouwen in “hoge heren”,
toenemend willen genieten in je klein hoekje,
geen tijd voor een kaartje of een ziekenbezoekje,
altijd “aan staan”, “mijn geluk” en “druk, druk, druk”:
dáár komen strijd, oorlogen, teleurstellingen vandaan,
later spijt: “Had ik het toch maar allemaal anders gedaan.”
Maak ik het nog mee? Pak ik het per vandaag eens beter aan?
Vijfentwintig twee tweeduizenddrieëntwintig, een nieuwe dag:
gelukkig kreeg ik de kans dat ik vandaag herbeginnen mag.
- Details
- Geschreven door: Messie, Han
- Categorie: Lijden
- Hits: 833
is een schandpaal van zwaarste foltering,
die in diepgaande christenbeleving
gevoelswonden en denklittekens kerft.
Dit steeds aanschouwde martelwerktuig erft
Hemels licht, schept een blije stralenkring
rondom de Man van lijden en redding,
waarbij het ver en dichtbij mensen treft.
Het hout der verschrikking is vol warme glans.
Heel de wereld ontvangt de gouden gloed,
mag haar eren met vrolijke zang en dans.
Eeuwig reist deze liefderijke groet
verder, geeft de kwaadaardigste ziel kans
zich te geven aan Christus' verzoenend bloed.
- Details
- Geschreven door: Marion De Graaf
- Categorie: Pasen Lijdenstijd
- Hits: 1113
Vader, hoe is het voor U geweest?
Uw Zoon, behandeld als een beest
Vader, hoe groot was Uw smart?
Wat deed het met Uw Vaderhart?
Vader, wat waren Uw gedachten?
Wilde U Zijn pijn verzachten?
Vader, moest U wenen?
Wilde U Hem uit de wereld nemen?
Vader, Uw Zoon heeft het volbracht.
Vader, bent U het die daar liefdevol lacht?
- Details
- Geschreven door: Kijzer, Annet
- Categorie: Pasen Lijdenstijd
- Hits: 927
er ligt
een musje op m'n pad
dood
ik graaf een gat
eer de kat...
of heeft die het gedaan
er ligt
een musje in een gat
dood
ik laat een traan
eer de mens...
of heeft die het gedaan
de wereld is
een musje armer
ik weet van
een erbarmer
(met een verwijzing naar Matteus 28:11-15)
{jcomments off}
- Details
- Geschreven door: Heiningen, Pieter van
- Categorie: Pasen 40-dagentijd
- Hits: 2808
deed de aarde overstromen,
deed bergen verdwijnen,
maar God behoedde Noach en de zijnen.
Veertig dagen en veertig nachten
was Mozes toen dicht bij God,
hij at geen brood, dronk geen water,
hij schreef Gods Woorden op voor later.
Veertig lange jaren in de woestijn
zwierf het volk van Israël,
om te leren en te verstaan
wat God voor hen had gedaan.
Veertig jaren koningschap
van David, kind van God,
dicht bij, dan weer ver weg van Hem,
een telg uit het kleine Bethlehem.
Veertig dagen en veertig nachten,
eenzaam in de lege woestijn,
doorstond Hij al het mogelijke kwaad
Jezus Christus, die nimmer God verlaat.
Nu voor ons de veertigdagentijd,
slechts even stil staan bij al dat leed,
is dat het enige wat ons lukt,
als we zien wat Jezus voor ons deed?
- Details
- Geschreven door: Marion De Graaf
- Categorie: Pasen Lijdenstijd
- Hits: 989
De beker gevuld met Gods toorn
nam Jezus 't was enorm
gevuld van zonden en kwaad
Het volmaakte Lam gaat
het lijden aan
Jij, ik moesten daar staan
Jezus dronk deze beker leeg
God, Zijn Vader zweeg
Pijn, gruwelijke gedachte, nood
De smaak die proeft naar dood
Gebrokenheid, haat, moord, ijzige gil
Niet Mijn maar Uw wil
Leugen, jaloezie, verdriet
Jezus hoort, voelt en ziet
Pijn van het verleden
Verderf van het heden
De toekomst…. Stilte
Bloeddruppels zweet vallen in de kilte
Bedroefd, eenzaam, gebroken, koud
Omdat Hij van jou, van mij houdt
dronk Hij de beker van Gods toorn
De prijs die het kostte was enorm
Geestelijk zwaar strijden
Ook lichamelijk lijden
Zweepslagen, Zijn rug open gereten
Doornen van de kroon beten
pijnlijk in Zijn hoofd
Licht dat langzaam dooft
Spijkers in voeten en handen
Hangende aan het kruis waar Jezus belandde
Pijn, uitgeput, krachteloos, moe
Och Vader, toe
Dit alles voor jou, voor mij
Nog een speer in Zijn zij
Zijn laatste woorden: “Het is volbracht!”
Jezus die aan jou, aan mij dacht
Wij vrij van de zonde voor altijd
Alle eer, lof, glorie aan Hem tot in alle eeuwigheid!
Genade wordt jou, mij geschonken
Omdat Jezus de beker van toorn heeft leeg gedronken.
gevuld van zonden en kwaad
Het volmaakte Lam gaat
het lijden aan
Jij, ik moesten daar staan
Jezus dronk deze beker leeg
God, Zijn Vader zweeg
Pijn, gruwelijke gedachte, nood
De smaak die proeft naar dood
Gebrokenheid, haat, moord, ijzige gil
Niet Mijn maar Uw wil
Leugen, jaloezie, verdriet
Jezus hoort, voelt en ziet
Pijn van het verleden
Verderf van het heden
De toekomst…. Stilte
Bloeddruppels zweet vallen in de kilte
Bedroefd, eenzaam, gebroken, koud
Omdat Hij van jou, van mij houdt
dronk Hij de beker van Gods toorn
De prijs die het kostte was enorm
Geestelijk zwaar strijden
Ook lichamelijk lijden
Zweepslagen, Zijn rug open gereten
Doornen van de kroon beten
pijnlijk in Zijn hoofd
Licht dat langzaam dooft
Spijkers in voeten en handen
Hangende aan het kruis waar Jezus belandde
Pijn, uitgeput, krachteloos, moe
Och Vader, toe
Dit alles voor jou, voor mij
Nog een speer in Zijn zij
Zijn laatste woorden: “Het is volbracht!”
Jezus die aan jou, aan mij dacht
Wij vrij van de zonde voor altijd
Alle eer, lof, glorie aan Hem tot in alle eeuwigheid!
Genade wordt jou, mij geschonken
Omdat Jezus de beker van toorn heeft leeg gedronken.
- Details
- Geschreven door: Mellaert, Lina van
- Categorie: Pasen Lijdenstijd
- Hits: 846
Hoe overleef jij die oorlog?
Hoe voelt het om Oekraïner
te zijn in geannexeerd Donbas?
Je was mijn beste vriend.
Toen ik op de vlucht ging,
terug naar Rusland,
besefte ik niet
dat het misschien
voor altijd zou zijn...
Ik weet niet hoe ik je
vertellen moet...
Alles is hier zo anders
geworden.
Ik voel de leegte vanbinnen.
Het enige wat overblijft
zijn onze jeugdherinneringen.
Dat is het enige, wat jij en ik
nog delen...
Weet dat ik mens ben gebleven.
Ik heb niet gemoord
zoals zovele landgenoten.
Ik zou nooit een mens
kunnen vermoorden,
zelfs als ik met de dood
zou worden bedreigd!
Ik vraag de Heer om een
wonder!
Mag Hij de oorlog en
het lijden in de Donbas
doen stoppen.
De weg van Jezus loopt
niet dood.
Ook de onze niet!
Ik wil je zo graag weerzien
en onze vriendschap herstellen.
Jouw Russische vriend.
* na v 24 februari, 1 jaar oorlog
in Oekraïne.
- Details
- Geschreven door: Brinkman, Sandra
- Categorie: Wijsheid
- Hits: 889
En weet me beschermd
Door de wolken
Ziet Hij me nog
Zijn wijdgespreide vleugels
Vangen de (tegen) wind voor me op
Niet alleen
Op deze wereld
Gesteund door Zijn kracht en macht
Macht gebaseerd op wijsheid
Is de krachtigste
Duisternis gaat daardoor liggen
Van zijn stem beroofd
- Details
- Geschreven door: Walraven, Angela - overleden 17-10-2024
- Categorie: Eenzaamheid
- Hits: 880
Velen maken het mee:
er zijn dingen in je leven
die mensen niet begrijpen,
je kan niet écht met ze in zee.
“Het” ligt altijd aan jou,
toch “nooit” aan die ander?
Jullie willen dat IK verander!
Ook ik heb een aard van het beestje
en nee, ik houd niet zo van een feestje.
“Doe gezellig mee en zoals wij, normaal.”
Je vertelt maar niks over jouw levensverhaal.
En dan, opeens, is er die lichtstraal!
Iemand vertelt over levenservaringen.
Je voelt je ineens niet meer onbegrepen,
herkent bij die ander zoveel eigen dingen,
bij diegene niet verwoest, niet uitgeknepen.
Als ik vertel wat een ander zei,
tegen mij of in een gedicht,
via televisie of een boek,
dan krijg ook ik stem,
zelfs een gezicht.
Er blijken mensen te zijn die luisteren:
ik ben ineens niet meer “gek” of zo apart.
Men vat dat ik eerst slechts durfde fluisteren,
men (h)erkent gepest, gemeden zijn en smart.
Nee, ik ben niet “eng” of helderziende,
maar heb zowat alles “gewoon” snel door.
Dat dit vreemd en bedreigend over kan komen
vat ik reeds jaren, in eenzaamheid, echt wel hoor.
Laat me niet in mijn klein hoekje kruipen,
tracht niet in wijde boog om me heen te sluipen.
Jij wordt door mij aanvaard en zelfs innig bemind,
maar ik durf dat vaak niet meer te tonen, lieve kind.
Kunnen we elkaar helpen, verrijken?
Dan blijkt vast dat we veel op elkaar lijken.
Lieve God, dank U wel voor die lieve mensen
waarin ik me herken en voor wie me ruimte bieden,
dank voor verhoren van mijn smekend, biddend wensen,
dat al die overweldigende indrukken niet meer kolkend zieden.
Dank U wel dat ik op mijn beurt
iemand help die om hetzelfde treurt.
Inspiratie vanuit de media en "Hoogsensitief" door Jolanda Holleman-Kropff
Inspiratie vanuit de media en "Hoogsensitief" door Jolanda Holleman-Kropff