- Details
- Geschreven door: Kijzer, Annet
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 1101
geloof verflauwd
liefde verlept
mens verschrompeld
GOD verdreven
(h)eden
- Details
- Geschreven door: Jacobsen, Thomas
- Categorie: Lof en Aanbidding
- Hits: 1107
de jongste zoon was weggegaan,
die wilde thuis niet langer wonen
hij wilde daar juist ver vandaan;
dat had vader wel verdriet gedaan:
zou ’t met hem dan wel goedkomen?
want ook hij komt straks voor God te staan,
dan houdt ’t op met eigen dromen
maar als hij alles heeft verloren
en dan hier, voor mij, komt te staan
en vraagt of hij weer thuis mag komen:
laat ik hem dan verloren gaan?
vader ging toen op de uitkijk staan
of zijn zoon terug zou komen,
om toch weer de weg met God te gaan
als hij Zijn stem had vernomen
de vader zag zijn zoon aankomen,
en de vader liep hem tegemoet;
dat had de zoon niet durven dromen:
een kus van vader was diens groet;
ik ben niet waard uw zoon te heten,
dat zei de zoon, wat waarheid is,
daar wilde vader niet van weten
want hij gaf hem vergiffenis
geef hem een ring, doe hem ’t feestkleed aan,
want God wist zijn hart te raken;
hij die dood was, mag hier levend staan,
laten wij een feestmaal maken;
hij was verloren, is gevonden,
dat zei vader toentertijd;
de zoon was aan zijn hart gebonden,
en hij was hem niet langer kwijt
maar zo wil ook De Vader wezen,
Hij, Die in de hemelen is;
zo staat het in de Schrift te lezen:
Hij gaat voor de behoudenis,
met ontferming is Hij bewogen,
Hij wacht op ons, ziet Hem daar staan:
open armen, vol mededogen;
komt, laten wij naar Hem toegaan
Ik zal Mijn gratie aan u geven,
want Ik zoek wat verloren is;
wie tot Mij komt, krijgt eeuwig leven,
bij Mij is uw behoudenis:
komt dan tot Mij, Ik zal u dragen
en brengen naar Jerusalem,
u zult bij Mij zijn, alle dagen,
dat is waartoe Ik u bestem
bij Lukas 15 : 20 – 24
- Details
- Geschreven door: Kijzer, Annet
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 1134
mijn thuiskomen
Zijn verlies
mijn winst
Zijn neergang
mijn opstanding
Zijn heengaan
mijn worteling
Zijn terugkomst
mijn toekomst
- Details
- Geschreven door: Siebel, Nico
- Categorie: Dankbaarheid
- Hits: 1127
weerkaatst de sneeuw
het gouden zonlicht
van de vroege morgen
onderstrepend
de grootsheid
van de natuur rondom
in ongekende stilte
fluisterend
de naam van
de Schepper
in alle toonaarden
schrijvend
in zijn handschrift
van ragfijne sneeuw
op boom en struik
vertellend
van zijn grootsheid
en eindeloze liefde
waarin Hij naar je kijkt
buitenaardse boodschap
begrijpelijk gemaakt
in sneeuw en ijs
zichtbaar en voelbaar
uiting van zijn liefde
fluisterend jouw naam
Ik heb je lief
meer dan je denkt
- Details
- Geschreven door: Walraven, Angela - overleden 17-10-2024
- Categorie: Saamhorigheid
- Hits: 1270
schitterende
straling,
skiën,
sleeën,
zwieren,
zwaaien,
schaatsen,
samen
sporten,
speuren,
signaleren,
zielsgelukkig.
zo
samen
Scheppings
zovele schatten
zodanig waarderen
dat we God in al die
ijspret alleen maar eren.
- Details
- Geschreven door: Walraven, Angela - overleden 17-10-2024
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 974
Winterwitte
poedersneeuw,
gevallen in nacht.
Overdag, het
vriest dat het kraakt;
desondanks maakte zon
met kracht allerlei sneeuwvrij.
met kracht allerlei sneeuwvrij.
Weer avond.
Afstekend tegen
een witte ondergrond
kenmerkende hobbelgang:
konijn, opgaand in reep gras,
sappig ontdooid, waardoor hem
een verse diepvriesmaaltijd wacht.
Opnieuw nacht met
verwaterd bleekgezicht,
de maan, aan het plafond.
Vloer alsof er licht uit komt.
Nachtelijk grauw wordt hemelsblauw,
een nieuwe dag vol witte wonder.
Mensen binden ijzers onder,
hun lopen wordt zwieren,
voortgaan in een dans.
Nieuwe dag en nieuwe kans.
Gods engelenschaar deint,
als een witte wolkenzee,
op hun heilige klanken
in onophoudelijke
lofzang mee.
2014
- Details
- Geschreven door: Messie, Han
- Categorie: Sonnet
- Hits: 1141
binnen de school der hoge wetenschappen.
vol sissend sop glijden natte lappen
om zich somtijds luidruchtig te roeren.
De schoonmaakster wil haar gedachten voeren
met diepe ernst én luidruchtige grappen:
"Wat zou Onze Lieve Heer mij boodschappen?
Laat de toekomst uitdagend op je loeren?"
Voldaan blijft de professor bij haar staan.
Zijn schoenen hebben voorzichtige ogen,
zien het lichte gespat. Hij geeft te verstaan:
"Jouw handen, door God gezegend, mogen
krachtig reinigend door dit gebouw gaan,
de glans van kunde en vernuft verhogen."
- Details
- Geschreven door: Els Hengstman-van Olst
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 1109
van een sneeuwland in de zon,
daar schieten woorden voor te kort
'k wou dat ik het beschrijven kon!
Het knispert onder je voeten
en het glinstert als diamant,
het lijkt wel op een sprookje
maar 't is gemaakt door een Meesterhand!
Want de hand die ons ooit maakte
en ons met liefde schiep,
vormde elke kleine sneeuwvlok
die Hij tot aanzijn riep.
De zuivere witte kleur
van een sneeuwtapijt
wijst op Jezus' offer
tot het uiterste bereid.
Onze zonden als scharlaken
worden bedekt door Jezus' bloed,
wij zijn witter dan de sneeuw
dát is wat Hij voor ons doet!
Alles wijst ons naar Gods grootheid
naar Zijn majesteit en kracht,
in het schitterende sneeuwland
met zijn schoonheid en zijn pracht!
- Details
- Geschreven door: Verheij-de Peuter, Cobie
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 1214
Blauw is de hemel, wit het land,
geen vuiltje aan de lucht....
de zon straalt als een diamant,
zuivere sneeuw, ik zucht...
van weemoed en verlangen,
van hoop, toekomstgericht....
dat mensen onbevangen,
zich hechten aan het Licht....
- Details
- Geschreven door: Laneuze, Priscilla
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 1190
van schitterende schoonheid, 's lands habijt
in wit, waarin bevroren schijnt de tijd
en zwart verdwenen is van het toneel.
De geest bevrijd van onvree, gekrakeel,
als vluchtend in iets vluchtigs wat verblijdt,
voor even wegdromend naar Eeuwigheid,
waar stralend wit eens worden zal ons deel.
Serene sfeer, door kinders uitgelaten,
gehinderd, tòch, is blijdschap van een kind
niet prachtig, krachtig, om zorg los te laten ?
Zei Hij niet: "Wie niet zijn kan zo een kind, *
komt 't Koninkrijk van God niet in", dus laten
wij, zorgenvrij, naar Hem gaan..., als een kind.
* Marcus 10:15, Lucas 18:17
- Details
- Geschreven door: Winter, Hans
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 1205
beste
Verrekenner
de verte
zal wel zijn
gedempt. slechts
wanneer je de wereld
voort beweegt, tijd geleidt,
druk je daar jouw stempel in
het witte dek. je merkt je weg,
zegt het je ten voeten uit. waarom
voelt het welkom, dit betreden moment?
alsof zonder jouw tred het ongerepte nietig
niemand riep. met niets wat er echt toe doet.
wat vereffent het reliëf? de voortzetting ervan?
vormt het ook jou om, gewenste mens, treft het
ontzag voor wat je in het voorbij gaan komen
zo waar hebt genomen aan? betrekt het je?
in een aangewaaid gezaaid werkelijk
zijn bestemd? als een lichtgericht
reeds bloesemend vertoeven
om naartoe te bewegen? je
behoeden te beheren. stil
maar als het zelf zacht
een inmiddels leger
hemel ontvallen
is, geeft het
met je mee
tot ergens
verre weg
dan van
ja wees
ik ben
je zal
zijn.
Wender
- Details
- Geschreven door: Lingen, Aagje
- Categorie: Pasen Lijdenstijd
- Hits: 1543
wat vuil, besmeurd is en bevlekt,
zo is het met ons leven.
In alles schieten wij tekort,
we weten goed waaraan het schort,
ten dode opgeschreven.
In onze plaats droeg Hij de straf,
die door Zijn dood ons 't leven gaf,
en alles kon vergeven.
Hij wast ons smetteloos en rein,
wij mogen altijd bij Hem zijn,
van straf geheel ontheven.
Door Hem wordt alles mooier mooi,
als witte sneeuw is onze tooi,
omkleed, met Hem omgeven.
Psalm 51:4,9 - Jesaja 1:18
1 Johannes 1:7
- Details
- Geschreven door: Walraven, Angela - overleden 17-10-2024
- Categorie: Blijdschap
- Hits: 1129
In
tijd
van
winter
licht
en
in nachtelijk
kil avonduur
in duisternisgevallen wit,
koude grond,
sneeuwtapijt.
sneeuwtapijt.
Bezie het avontuur
dat zon aangaat
met wat in wit
en licht gehuld
mensenharten
met blijdschap,
vreugde, vervult.
In kou en donker in jouw leven
wil God je Zijn vrede en vreugde geven.
17 januari 2016
- Details
- Geschreven door: Jacobsen, Thomas
- Categorie: Bezinning
- Hits: 1017
want ik wilde mijn eigen wegen gaan;
maar ik heb daarbij niet nagelaten
om te vragen, en daar ook op te staan,
om een deel van ’t familievermogen
mee te krijgen en ook mee te nemen,
en daarmee ben ik weggetogen
want al dat geld wilde ik wel claimen
ik ging het leven in voor ’t eigen ik,
ik ging mijn eigen wegen, maar ’t liep mis:
het geld ging op, zo zag ik tot mijn schrik,
geen feesten meer, maar wel bekommernis:
vroegere vrienden gaven niet meer thuis,
uit armoe werd het varkens hoeden,
zo maakte ik mijn leven tot een kruis,
er was niks om mij er mee te voeden
toen kwam ik tot mijzelf, daar, in dat land,
en ik kon zeggen: ’t is mijn eigen schuld,
het ging niet goed, het deugde van geen kant,
en in dit land word ik niet meer geduld;
mijn vermogen, dat heb ik zelf verspild,
tot werken zal het wel niet meer komen,
eigenlijk heeft men mij hier nooit gewild,
‘k ben niet meer welkom, dat heb ‘k vernomen
ik heb waarlijk niets meer in te brengen,
ik kan mijzelf hier niet rechtvaardigen,
en heb ook niets om mijn schuld te verengen,
ook behoor ‘k geenszins tot de eerwaardigen;
aanspraak op iets kan ik niet meer maken,
zou men mij afwijzen, dat is terecht;
zo ligt het, voor wie van De Weg af raken,
het staat duidelijk in de Schrift gezegd
als ik kies om eigen wegen te gaan,
andere dan de paden van de Heer,
zal ik bedrogen uit komen te staan,
waar ik de behoudenis zelf royeer;
het ligt niet aan God, ‘t ligt aan mij alleen:
Hij zegt: komt naar Mij en wordt behouden,
maar mijn hart lijkt wel van louter steen,
aan Zijn Woord heb ik me niet gehouden
dat zie ik nu in, mij blijft niets over,
nu ik zie hoe mis ik zelf ben gegaan,
dat ‘k mezelf niet langer betover
maar het Woord van de Heere ga verstaan:
om naar Hem te gaan, gratie te vragen,
moge Hij mij de scepter toereiken:
de Heer handelt naar Zijn welbehagen,
Heer, wil dat ook aan mij doen blijken
bij Lukas 15 : 12 – 21
- Details
- Geschreven door: Winter, Hans
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 1141
dag
hoog
vlakker
de bomen
in hun heen
en weer ontberen,
op winden in ‘t oosters
tintel temperament hedendaags
in deze streken toch al een weinig
ongekend, werden snel op desolaat appèl
deerlijk ontdaan van ‘s heerlijk op ‘t hemelse
af dracht kaal geraamt. maar die meer wingerds
beraamd hier dichter voor het vensterscherm
kameraards tophoog terps vergaard
fijnbesnaard minder wilde trillers
te zingen vingen, bleven aan
gekleed als buitenom
binnen betoonde
bruid.
- Details
- Geschreven door: Laneuze, Priscilla
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 1238
Heer, schijn met Uw verlichtend licht
in elk hart, dat 't weer gaat stralen,
want angst heeft veel harten ontwricht,
Heer ! Schijn met Uw verlichtend licht,
opdat hun geest zich op Ù richt,
Uw troost in hen zal neerdalen.
Heer, schijn met Uw verlichtend licht
in elk hart. Dat 't weer gaat stralen !
- Details
- Geschreven door: Beijersbergen-Groot, Diny
- Categorie: Hoop
- Hits: 1716
want zie de sneeuw die zachtjes daalt.
Het witte kleed wordt voor ons uitgespreid
en het zonlicht dat ons tegenstraalt.
Het zal niet altijd eenzaam lijken;
Een vogel zingt al zacht een lied.
Hij zal trots met zijn veren prijken
omdat hij al iets van de lente ziet.
Het kan niet altijd donker voor ons zijn,
de maan geeft 's nachts ook licht.
En overdag steeds langer zonneschijn
als goud op ieder droef gezicht.
Het licht zal altijd overwinnen
door kleur en klank en lentelied.
We mogen elke dag opnieuw beginnen
door 's Heren trouw die alles ziet.
Steeds weer een glimlach in ons leven.
Soms als je het echt niet verwacht.
Het zal ons moed en krachten geven;
Gods licht schijnt dag en nacht.
- Details
- Geschreven door: Els Hengstman-van Olst
- Categorie: Troost & Bemoediging
- Hits: 1304
volmaakt en zonder falen,
als kroon op heel Zijn schepping
zodat wij zouden stralen.
Ja, Hij schiep ons zó volkomen
haast aan engelen gelijk,
zuiver, puur en heilig
dát lag binnen ons bereik.
Maar wij ruilden onze kronen
voor boosaardigheid en kwaad
en de schittering verdween
maar toen was het te laat.
Niets bleef over van de pracht
en van een stralend leven,
wij kozen voor een eigen wil
de kroon werd weggegegeven!
Tóch had God een beter plan
en een volmaakte kroon,
Jezus zondeloos Lam van God
ontving Hem als Dé Zoon!
En opnieuw in Jezus
zijn wij door Hem gekroond,
als een koninklijk priesterschap
als bruid aan God getoond.
Alleen door het volmaakte offer
van Jezus onze Heer,
leggen wij nu voor Zijn troon
dankbaar onze kronen neer!
Openbaring 4:10
- Details
- Geschreven door: Messie, Han
- Categorie: Algemeen Levensbeschouwelijk
- Hits: 859
krijgt langzaam zijn goede aard,
wachtend in het vat...
Mocht men vaak hieraan denken
bij menselijk streven!
- Details
- Geschreven door: Groeneveld, Petra
- Categorie: Dankbaarheid
- Hits: 1846
ben heel blij met zoveel dingen
Mijn hart kan huilen van droefenis
maar kan ook van vreugde zingen
Ondanks veel ellende en verdriet
dat duurde al mijn levensjaren
Weet ik o Heer dat U alles ziet
en mij in Uw genade spaarde.
Ik leef, mag leven tot Uw eer
zie steeds Uw zonlicht schijnen
Help anderen mee zodat ook zij
niet moedeloos weg kwijnen.
Ik ben een sterretje in hun nacht
zodat zij tot Uw eer leven mogen
Al is er ook die boze macht die
het goede beslist niet kan gedogen.
Ik blink niet uit, maar U wil toch
dat ik mijn talenten niet verstop
En als U terug komt Jezus en mij
vraagt, waar is dat talent gebleven?
- Details
- Geschreven door: Vlieland, Miranda
- Categorie: Troost & Bemoediging
- Hits: 995
Ook voor deze keer
Want ik ben in zonde gevallen
En dat gebeurt steeds weer
U bent zo Heilig
En ik ben zo onrein
Maar ik moet bij U
Voor vergeving zijn
Het kwade dat trekt
En ik voel me bevlekt
Maar ik wil niet langer
Aan de zonde zijn verbonden
Daarom kom ik tot U
Wilt U mij weer reiningen nu
Zodat ik weer schoon ben van binnen
Met U wil ik weer verder
Want U bent mijn Herder
En met U zal ik overwinnen
- Details
- Geschreven door: Poelman-Duisterwinkel, Coby
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 1151
na de geloofsbelijdenis,
de dominee vraagt wat er is.
Zo mooi, hapert haar stem,
dat ik, dat wij, ze snikt,
ze ziet het, haar verrijzenis,
het nieuwe lichaam dat ze krijgt,
het maakt dat ze intens verblijd
haar vreugdetranen plengt.
Ik ben ontroerd door wat zij zegt,
het raakt mij en het sterkt,
het blijft me nu al jaren bij,
wat zegt het woord beperkt?
- Details
- Geschreven door: Boer-Kosmeier, Anita den
- Categorie: Dankbaarheid
- Hits: 1557
weer op naar het licht
enkel mogelijk door Hem
die mijn leven verlicht.
Hij ging samen met mij
langs de rand van de dood
geeft mij weer kracht tot leven
voedt mij met hemels brood!
Grote dank aan God en allen die voor mij gebeden hebben!
- Details
- Geschreven door: Jacobsen, Thomas
- Categorie: Bijbelse personen
- Hits: 1057
in een dorp, daar, in Galilea,
daar ligt het Kinnereth, met weinig strand,
niet zo ver daarvan vandaan ligt Kana;
hij heet Nathanaël, zo is zijn naam
en hij heette ook Bartholomeüs,
hij had een vriend, ze waren vaak tesaam,
uit Bethsaïda, dat was Filippus
wij hebben de Messias gevonden,
zo zei hij, Jezus uit Nazareth,
je kan ’t op ‘t woord van Mozes gronden
die schreef er immers over in de wet;
maar, kan uit Nazareth iets goeds komen
zo vroeg Nathanaël; Filippus zei:
kom en zie, en hij werd meegenomen
naar daar waar Jezus is voor u en mij
zie, een Israëliet zonder bedrog,
dat zei Jezus toen tot Nathanaël;
van waar kent Gij mij, ’t klonk aarzelend nog;
Jezus zei: Ik ken u, Ik weet heel wel
dat u onder de vijgenboom God bad
om vrede in uw hart te vinden,
God hoorde, Hij zette u op Mijn pad,
want Hij rekent u tot Zijn beminden
Nathanaël ‘s hart ging overlopen:
Gij zijt de Zoon van God, onze Koning,
Gij zijt het, op Wie wij allen hopen:
De Messias, Sion is Uw woning;
wij bidden: laat de hemel opengaan,
wil in glorie naar ons wederkomen,
om met Nathanaël vóór U te staan
in Sion, de Stad van onze dromen
bij Johannes 1 : 44 - 52
- Details
- Geschreven door: Zandbergen-Meinardi, Linda
- Categorie: Bijbeltekstgedichten
- Hits: 1391
Naar psalm 27:7, e.v.
Mijn Heer, mijn God, o spreek toch nu mijn stem
hard hoorbaar is en smeekt bij U te zijn
mijn hart verlangt nabijheid ja, van Hem
want Hij is liefdevol nu ik verkwijn
U wijst mij zelf de weg, een effen pad
en houdt mij af van vijand en geweer
bescherming, veiligheid, terwijl ik bad
Zijn goedheid zoveel groter, telkens meer
Ik wacht op Hem, vertrouw de Heer, houd moed
en ieder met mij, komend tot die God
de Heer die echt ontfermt want Hij is goed
gelooft in Hem, Hij redt en keert ons lot