- Details
- Geschreven door: Bilderdijk, W.
- Categorie: Overlijden
- Hits: 5099
de zon vroegtijdig neder
en later toont haar zwakke licht
zich aan de hemel weder.
Het schoon seizoen is heengesneld
en reeds wordt op het dorre veld
de ruwe storm vernomen.
Het laatste bloempje neigt ter aard
en d'adem van de herfst ontblaart
de schaduwrijkste bomen.
U die ons steeds een Vader zijt
U blijven wij verwachten,
al nadert 's levens wintertijd
al slijten onze krachten.
Ook in de herfst des levens zal
ons hart bij smart of ongeval
niet vrucht'loos op U bouwen.
Gij blijft de ouderdom ten staf,
Gij blijft tot aan, tot over 't graf
in Christus ons vertrouwen.
Uit: Lichtstralen uit het Woord
W. Bilderdijk
- Details
- Geschreven door: Janssen, Els
- Categorie: Overlijden
- Hits: 5961
Durf te voelen, wat U voelt.
Durf te zijn, wie U bent.
Durf te zeggen, wat U wilt.
Durf te vragen naar rust en stilte.
Durf te schrijven, wat U nog wilde zeggen.
Durf te vragen, dat U nog eens Uw verhaal
mag doen.
Niet alleen vandaag, morgen,
volgende week of volgende maand.
U moet weten, dat de richting van Uw leven
een andere weg is ingegaan.
Daarom is het zo belangrijk: Durf te durven.
Els Janssen
- Details
- Geschreven door: Vriend, dhr. E.J.
- Categorie: Overlijden
- Hits: 3765
De golven spelen met ons leven.
Soms lijkt het allemaal zo snel te gaan,
en heeft het schip het begeven.
Zo was je pas nog hier,
nu al ben je verdwenen uit het aardse leven.
Dhr. E.J. Vriend
- Details
- Geschreven door: Breedveld, Piet
- Categorie: Overlijden
- Hits: 4765
Dag na dag en uur na uur
Zal 't leven mij ooit schenken
Rust voor het staan van stervensuur
Zal de wereld ooit nog keren
Van 't pad dat zij nu gaat
Zal de mensheid ooit nog leren
Mens te zijn voor 't is te laat.
Piet Breedveld
- Details
- Geschreven door: Neruda, Pablo
- Categorie: Overlijden
- Hits: 6608
in leven zal zijn
Zoek mij, zoek mij dan hier
tussen de stenen en de oceaan
Hier zal ik zowel gevonden
als verloren worden
Hier zal ik zowel steen zijn
als stilte
Pablo Neruda
Op 22 juni 1999 is Nettie Groenheide overleden. Ter nagedachtenis had zij zelf het bovenstaande gedicht gekozen van Pablo Neruda
ingezonden 15 december 2004 door Frans Groenheide
- Details
- Geschreven door: Gerrits-Brink, Hennie
- Categorie: Overlijden
- Hits: 5547
die leidt naar het beloofde land.
een mens die op die brug zal gaan,
op weg naar dat andere bestaan.
Zijn lichaam hier, zijn geest al daar,
in grote tweestrijd met elkaar.
Hij houdt nog vast, kan niet meer praten,
al zijn geliefden los te laten.
Zijn ogen waren zoekend rond,
er zweeft een glimlach rond zijn mond.
dan is het of hij plotseling zwicht,
en hij aanvaardt, gaat op naar het licht.
Hennie Gerrits-Brink
- Details
- Geschreven door: Dam-Burgsma, Annie
- Categorie: Eenzaamheid
- Hits: 11611
Genietend van koeien en mooie luchten.
Heel vredig in alle rust
Zou"k wensen, dat dit altijd bleef.....
Helaas.....vaak ben ik een boom
die vecht tegen zware stormen
Met alle kracht en energie
die mij is gegeven.
En als eindelijk de wind is gaan liggen
probeer ik te rusten.....alleen maar te rusten.
Nooit, nooit verdwijnt mijn grote angst
voor de zware windstoten, die mij kunnen verdelgen.
Het maakt niet uit, een bloem of een boom
eens is de energie verbruikt.....
Tevergeefs zoek ik een schouder
Om houvast en steun te vinden
Iemand die me even vasthoudt
En zegt.....je bent immers niet alleen
Annie Dam-Burgsma
30 september 2005
- Details
- Geschreven door: Raes, Wiel
- Categorie: Overlijden
- Hits: 9700
Vandaag herdenken wij de geboorte
Van iemand die gestorven is
Staan stil bij de dag van sterven
Van iemand die geboren is.
Een naam, gehouwen in een steen
Of letters op een graf
Een datum en je ziet meteen
Welke tijd het leven gaf.
Tekort zegt iedereen
En kijken naar de jaren
Maar daar gaat het vaak niet om
Belangrijk is hoe ze waren.
Wil Raes
ingezonden 29-06-2005
- Details
- Geschreven door: Dam-Burgsma, Annie
- Categorie: Bezinning
- Hits: 3825
Met veel obstakels, gevaren en oneffenheden
om over te struikelen, en pijn te lijden
Dan nog de kruispunten, hoe die te vermijden?
De kruispunten, die ons vele zorgen baren:
Rechts, links of rechtdoor,
We kunnen ons er blind op staren.
Eindelijk slaan we een weg in, met onzekere gang
Zo heel stilletjes zijn we toch nog bang
en vragen ons af: is de juiste weg wel gekozen?
Of gaat deze ook al weer niet over rozen?
De tijd zal het leren, van fouten worden we wijs,
We zijn toch ons hele leven op reis
Over wegen met bergen en dalen, tot het eindpunt toe,
Het eindpunt, bereikt door vallen en opstaan en...............doodmoe.
Annie Dam-Burgsma
30 september 2005
- Details
- Geschreven door: Gerrits-Brink, Hennie
- Categorie: Overlijden
- Hits: 8308
slechts af en toe een sprankje hoop
een afscheid wat steeds naderbij kwam,
als onheil dat steeds nader sloop.
een band die ons nog samensmeedde,
onzichtbaar aan de buitenkant.
ook zonder elkaar aan te raken,
reikten wij elkaar de hand.
ik zag de woorden in je ogen,
ik kon ze duidelijk verstaan.
maar ik heb vast alles niet begrepen,
van de lange weg die jij moest gaan.
ik had zo graag iets willen dragen,
van al jouw wanhoop en jouw pijn.
maar ik heb alleen maar kunnen luisteren,
meer kon ik toch niet voor je zijn.
ik ben wel eens tekort geschoten,
die laatste fase van je leven.
en achteraf kan ik slechts hopen,
dat je me dat wel hebt vergeven.
en toen jouw tijd dan was gekomen,
sloeg ik mijn armen om je heen,
maar ik kon niet verder met je meegaan,
want sterven doe je toch alleen.
Hennie Gerrits-Brink
- Details
- Geschreven door: Groot, Bernadette de
- Categorie: Overlijden
- Hits: 5230
in eenzame kou
verlies van een vriend
hij was de enige
hij was mij trouw
tranen bevriezen
in de kou van de nacht
ik voel me diep eenzaam
omdat hij mij verliet
tranen bevriezen in eenzame kou
fiets terug in de kou van de nacht
en voel de eenzaamheid knauwen
aan het stukje van mijn hart
intens diep pijn
omdat JIJ mij verliet
waar ben je gebleven?
Tranen bevriezen
in eenzame kou
ik mis je, mijn vriend
omdat jij mij begreep
Bernadette de Groot
- Details
- Geschreven door: Teeuwissen, Jan
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 4571
zijn naar elkaar gaan groeien
en oh wonder der natuur;
zij zijn rijk gaan bloeien.
Ze werden groot, ze werden oud
en gingen op elkander leunen
om in de stormen van de tijd
elkaar te blijven steunen.
Toen is er plots een neergestort,
van ouderdom bezweken
de ander bleef ontredderd staan
half naakt en vol gebreken.
Jan Teeuwisse 2000
- Details
- Geschreven door: Ende, Thea van der
- Categorie: Overlijden
- Hits: 6727
Handen zo teder en zacht
Handen die troosten in de nacht
Handen die strelen
Handen die koesteren en liefde geven
Handen die tranen drogen
Handen die zeggen het is goed
rust maar zacht...
Je mag nu gaan... je taak hier is volbracht
Thea van der Ende
- Details
- Geschreven door: Dam-Burgsma, Annie
- Categorie: Eenzaamheid
- Hits: 9106
in het donker, me heel verdrietig te voelen.
De snerpende pijn, die jaagt in mijn hart
Dit alles maakt mij vreselijk verward.
Iedere avond bid ik om moed en om kracht:
O Heer, houd me deze donkere nacht
heel even vast, sla een arm om me heen
En laat me weten:
"Mijn kind, ik ben er, je bent niet alleen"
Beloof me Heer, dat U me nimmer in de steek zult laten,
En dat ten allen tijde met U mag praten
Over fijne dingen, maar ook over groot verdriet
Lieve Heer, verlaat mij niet.
Annie Dam-Burgsma
28 september 2005
- Details
- Geschreven door: Sanne Gedichtensite.nl
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 7480
Als je je best doet kun je ze verstaan
Acht, het is maar de wind,
Wie luistert ernaar?
Mooie woorden voor wie het hoort
Onopvallende ruis voor het dove oor.
Luister naar de wind en wie weet,
Hoor je hoeveel hij van je houdt.
Sanne
29 september 2005
- Details
- Geschreven door: Maurer, Maria
- Categorie: Afscheid
- Hits: 8296
de krampen op zijn borstkas
de ademnood
Ik heb over zijn pret gehoord
De film overdag met haar
De sigarettenrook
ik heb over zijn angst gehoord
als bommen breken
't op en neer geloop
ik heb vaak aan zijn ziel gedacht
hoe snel ze hem ontvluchtte
slechts achterliet: een lege huls
een stil gelaat
ik heb zijn foto bij me staan
zijn ogen, scherpe neus
het lachje ook
zou god hem hebben opgewacht
dáár boven?
Maria Maurer
29 september 2005
- Details
- Geschreven door: Wijgerden, Cees van
- Categorie: Bezinning
- Hits: 5606
hoe ik mij voel,
wat mijn lichaam zegt,
wat ik nog kan
en wat ik moet leren…
om niet meer te kunnen.
Het ligt er maar aan
welke weg ik kies,
om die weg te gaan,
ondanks…. hoe ik ben
en met welke pijn en taal
mijn lichaam spreekt.
Toch loopt er
dwars door mijn leven
een rode draad,
in al mijn ups en downs.
Soms lijkt het draadje wat kort,
soms wat langer.
Deze rode draad
is voor mij het houvast
om niet mijn gevoelens
de baas te laten worden
over mijn leven,
maar te weten dat Hij mij kracht geeft.
Dat ik mag weten
te mogen zweven…. op de wind
in de kracht van Zijn liefde.
Zoals Hij mij heeft liefgehad,
mag ik Hem liefhebben
dwars door het leven heen.
Dwars door mijn leven,
mag ik weten dat God van mij houdt.
Cees van Wijgerden
29 september 2005
Gewoon.... een tiener! gedichtensite door Cees van Wijgerden. Klik hier
- Details
- Geschreven door: Wijgerden, Cees van
- Categorie: Bezinning
- Hits: 4625
mag je terugdenken,
hoe het was.
We mochten samen
werken, lachen, praten,
soms veel…… praten.
Dankbaarheid komt
dan in de plaats
wat je voor elkaar
mocht betekenen
ook al zijn de jaren
voorbij gegaan.
Het enige wat overblijft,
zijn….. herinneringen,
kostbare momenten
die niet uit je gedachten
zijn te wissen.
Cees van Wijgerden
29 september 2005
Gewoon.... een tiener! gedichtensite door Cees van Wijgerden. Klik hier
- Details
- Geschreven door: Maurer, Maria
- Categorie: Bezinning
- Hits: 7491
was ik mens en stond ik
op donkere aarde
maar hij is mijn licht
en strekt zijn armen naar mij uit.
hij is de Mensenmaker,
die onvoorwaardelijk liefheeft.
Maria Maurer
2001
- Details
- Geschreven door: Verheij-de Peuter, Cobie
- Categorie: Overlijden
- Hits: 15097
geboren
uit het
onzegbare
getogen
uit het
onnoembare
stromend
op het ritme
van de zee
golf na golf
na golf
Tot de laatste
ademtocht....
Uit: "Licht Verlangen"
- Details
- Geschreven door: Verheij-de Peuter, Cobie
- Categorie: Eenzaamheid
- Hits: 9210
van woorden-
vloed....
over me heen
in wind en weer
alleen
o zee,
fluister
mijn naam
neem mee
al wat ik heb
eb
een golf…
verlangen
door me heen
ik hoor een stem
nooit meer
alleen…
zo is 't goed
einde-lijk…
vloed….
- Details
- Geschreven door: Hubke (H.G.J. Ramaekers)
- Categorie: Bezinning
- Hits: 3620
In moeders schoot is de kiem ontstaan
Zo heeft onze Schepper het geregeld
Voortplanting zal altijd verder gaan
Als een kind eenmaal is geboren
Neemt moeder hem in haar armen
En wil zo het frêle jonge kinderlijfje
Aan haar moederhart verwarmen
Nauwelijks de moederschoot ontgleden
Gaat hij te keer van honger en dorst
Dan spreekt het moederhart alweer
En geeft de kleine boreling de borst
Baby, peuter, kleuter of een puber
Zal altijd zoeken naar een hoeder
De eerste arm liefderijk om de schouder
Is een gebaar van die allerbeste moeder
Hij of zij die moeder ooit zal missen
Voelt het duwtje in de rug niet meer
Het afscheid nemen van een moeder
Vroeg of laat, doet ontzettend zeer
Hubke
15 september 2005
- Details
- Geschreven door: Maurer, Maria
- Categorie: Pasen (opstanding)
- Hits: 4437
Is hij ons voorgegaan
In lief en leed gaat hij ons voor
Al geloof je er niet aan.
Hij ging de weg die wij ook gaan
In liefde en verdriet
En als je denkt ik kan niet meer
Is hij het die het ziet.
Hij kent het kruis van Golgotha
Stierf dar een marteldood
Om ons te redden van ons lot
Hij eigen bloed vergoot
Hij gaf de mens een vrije wil
Minacht de hypocriet
Gevangen in zijn pronk en praal
Alleen zichzelf ziet.
Wij staan geschreven in zijn hand
Kent ieder mens op aard
Zijn liefde houdt ons allen vast
Wij zijn hem alles waard.
Ik dank u heer dat u er bent
En zorgt voor al wat leeft
Geef mij de moed om blij te zijn
Met wat u mij ook geeft.
Want is het kruis te zwaar vind ik
Dan ben ik niet alleen
Uw voeten gaan dezelfde weg
Als u is er geen een.
Maria Maurer
2003
- Details
- Geschreven door: Hubke (H.G.J. Ramaekers)
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 9752
Op weg naar de tiende maand van het jaar
Langzaam verwelkende bloemen en kruiden
En de rijping der druiven is ook bijna klaar
Elk jaargetijde heeft ongetwijfeld zijn bekoring
Welke ons mensen optimaal tot vreugde stemt
Komt in ´t natuurlijk ritme echter ´n verstoring
Dan wordt ons optimisme al eens afgeremd
Reëel gezien verloopt alles naar onze wensen
Zo zal het najaar zich vertonen in al zijn pracht
Het is een waar natuurgeschenk voor de mensen
En het lijkt alsof die natuur menige pijn verzacht
Frisse kleuren zijn het die de herfst ons laat zien
In vele tinten licht en donker, met veel contrast
Met nog méér effect als de zon schijnt bovendien
En nauwelijks na te maken met een schilderskwast
Strakjes gaan bloemen en planten blad verliezen
Komt het eind van ´n mooie periode in de boeken
Wil je niet voor een aantal koude maanden kiezen
Dan zul je élders toch wat warmte moeten zoeken
Ternauwernood is echter die mooie herfst voorbij
Of de koude winterperiode kondigt zich dan aan
Komt sneeuw en vorst of blijft ´t bij een groene wei?
Zonder twijfel zullen we ook dít seizoen doorstaan
Hubke
16 september 2005
- Details
- Geschreven door: Maurer, Maria
- Categorie: Verlies van een kind
- Hits: 7611
centimeter lang
zo teer, zo lief
en ik zo bang
dat je niet
drinken wou
je vuist geklemd
heel klein en breekbaar
tegen het zijn hier
op deze wereld, waar
verzet en verdriet
gewoon zijn
vierenhalve week
bleef je, je stil
tegen mij aan
vleien, verzetten
's nachts ben je
bij me weg gegaan
ik stond er naast en zag
dat je een engel was.
Maria Maurer
16 september 2005